- Project Runeberg -  Bondestudentar. Skuleutgåve ved Olav Midttun /
138

(1936) [MARC] Author: Arne Garborg
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - VIII. - IX.

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)


Hadde han berre noko å setja i pant? — Bøkene
kunde det ikkje nytta med; dei var gamle og skrale.
Vinterfrakken — trong han altfor hardt til; klokke
hadde han ikkje. Men duskeluva? Ja den . . . Han
reis upp; kunde knapt stå, men tok seg på tak; ut or
kyrkja bar det; heim etter duskeluva; og so til
pantelånaren so snøgt han orka.

Han venta å få ein dalar på luva si. Det fekk han
ikkje; han fekk tvo mark. Men tvo mark var pengar
det au; Daniel kjende seg heilt rik då han gjekk ut or
pantebui. Med ny kraft og snøggare steg gjekk han
på kaffikjellaren og fekk døyva den verste svolten. På
heimvegen kjøpte han brød og øl; då han kom heim,
åt han endå ein gong.

God og varm og underleg utmødd sat han der og
halvsov; ølet han hadde drukke la noko mjukt og varmt
um panna hans mest som ull.

Men han hadde vondt i hovudet.

IX.



Dagen etter var Daniel sjuk.

Hovudet verkte med tyngd og klemming. Halsen
var sår og vond. Ein sterk krimsmak kleimde seg
gjenom munnen. I sida sat ein liten kvass styng; feber
æste gjenom blodet. Han visste med seg sjølv at han
vakte; låg endå og talma seg med den tanken at han
hadde brote studentlovnaden sin då han sette
duskeluva i pant for mat; men underlege syner dreiv gjenom
heilen hans; og stundom miste tankane fotfestet og
gleid burt. Han låg og vingla millom vaking og vilske,
i dragsui liksom millom medvit og draum.

Utetter dagen vart han verre; feberen fekk makti.
Madam Henriksen, husfrua, var inne og såg um han;
spurde um eitt og anna, men fekk berre tøv til svar; so
sette ho inn til han slikt som ho tenkte han kunde
turva; vaska panna hans med eddik; let gjenta leggja i
omnen og gjekk.

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Fri Nov 20 21:20:13 2020 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/bondestuds/0142.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free