- Project Runeberg -  Lesibók /
14

(1911) [MARC] Author: Adrias Christian Evensen
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)

Frigg: »vex viðarteinungr einn fyrir vestan Valhöll;
sá er Mistilteinn kallaðr; sá þótti mér ungr at krefja
eiðsins.« Því næst hvarf konan á braut; en Loki tók
Mistiltein ok sleit upp ok gekk til þings. En Höðr stóð
utarliga í mannhringinum, því at hann var blindr. Þá
mælti Loki við hann: »hví skýtr þú ekki at Baldri?«
Hann svarar: »því at ek sé eigi, hvar Baldr er, ok þat
annat, at ek em vápnlauss.« Þá mælti Loki: »gerðu þó
í líking annarra manna ok veit Baldri sœmð sem aðrir
menn; ek mun vísa þér til, hvar hann stendr; skjót at
honum vendi þessum.« Höðr tók Mistiltein ok skaut
at Baldri at tilvísun Loka; flaug skotit í gegnum hann,
og fell hann dauðr til jarðar, og hefir þat mest úhapp
verit unnit með goðum ok mönnum. Þá er Baldr var
fallinn, þá fellusk öllum ásum orðtök ok svá hendr at
taka til hans, ok sá hverr til annars, ok váru allir
með einum hug til þess, er unnit hafði verkit; en engi
mátti hefna: þar var svá mikill griðastaðr. En þá er
æsirnir freistuðu at mæla, þá var hitt þó fyrr, at
grátrinn kom upp, svá at engi mátti öðrum segja með
orðunum frá sínum harmi. En Óðinn bar þeim mun verst
þenna skaða, sem hann kunni mesta skyn, hversu mikil
aftaka ok missa ásunum var í fráfalli Baldrs. En er
goðin vitkuðusk, þá mælti Frigg ok spurði, hverr sá
væri með ásum, er eignask vildi allar ástir hennar ok
hylli, ok vili hann ríða á Helveg ok freista, ef hann
fái fundit Baldr, ok bjóða Helju útlausn, ef hon vill láta
fara Baldr heim í Ásgarð. En sá er nefndr Hermóðr
enn hvati, son Óðins, er til þeirar farar varð. Þá var
tekinn Sleipnir, hestr Óðins, ok leiddr fram, ok steig
Hermóðr á þann hest ok hleypði braut.

En æsirnir tóku lík Baldrs ok fluttu til sævar.
Hringhorni hét skip Baldrs, hann var allra skipa mestr;
hann vildu goðin fram setja ok gera þar á bálför Baldrs;
en skipit gekk hvergi fram. Þá var sent í Jötunheima
eptir gýgi þeiri, er Hyrrokin heitir; en er hon kom ok
reið vargi ok hafði höggorm at taumum, þá hljóp hon
af hestinum, en Óðinn kallaði til berserki fjóra at gæta
hestsins, ok fengu þeir eigi haldit, nema þeir feldu hann.
Þá gekk Hyrrokin á framstafn nökkvans ok hratt fram
í fyrsta viðbragði, svá at eldr hraut ór hlunnunum, ok
lönd öll skulfu. Þá varð Þórr reiðr ok greip hamarinn
ok mundi þá brjóta höfuð hennar, áðr en goðin öll

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sat Dec 21 12:26:56 2019 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/lesibok/0028.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free