- Project Runeberg -  Lesibók /
422

(1911) [MARC] Author: Adrias Christian Evensen
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

í raki, við yvirvaxnum hári og skeggi og hondum læstun>
í, hondjarni varð Hanus leiddur gjögnum bygdina. Uppi á
Kákinum var steyrin reistur, hin dømdi varð úrlatin at
skinn-inum og rubbaður fastur at steyrinum við bakinum úteftir.
So steig böðilin fram,’ tók ein av teim 9 koyrlunum og
reiggjaði alt tað hann var mentur Hanusi trý dygg slög á
ryggin, ið litaðist korkareyður. So var koyrilin ikki longur
nóg hvassur og ein nýggjur kom ístaðin. Hanus Lukasson
stundi tungliga, táið sætti koyrilin sveið í tí blóðiga kjöti,
og tað var alt tað, hann skinklaði oman frá steyrinum,
táið-sjey og tjúgunda rípan ringdist um hansara uppskrædda
rygg og hann var loystur úr bondum.

So hevði nú Hanus Lukasson liðið revsing fyri sína
vati-lukku gerð hina augusti nátt í skrivarahúsunum »heima f
Kök«. Frægd hevði hann onga notið av henni, tí ikki ein
einasti markur var leivdur honum, men neyð og pínslir
og allar trongdir vóru tess meira fallnar í hansara lut.
Nær-um írý fjórðingsár hevði hann nú sitið innistongdur í hasum
hundaholinuth úti á Saðlingarhellu, har ein mátti krúpa av
steini á stein. Og nú skuldi hann skendaður og merktur
eins og eitt óreint djór rekast út í heimsins villu oyðimórk
millum ókunnugt fólk við ókunnugum tungumáli. Ája, ta
heystnáttina slapp hann væl at minnast leingi!

* *

*



Tað var ein lýggjan góðveðursdag seinast í
maimán-aði at skiparin ísak Olsen sigldi út av Havnini við Hanus
Lukassoni umborð á ferð til Keypmannahavnar. Krýkin
stóð-hann og hoykti seg framá skansaklædnitigin og stardi syndar>
liga innyvir bygdina, har hann hevði livað og liðið so nógv
og sum hann nú sá seinastu ferð á ævi síni. Har rætti
Tinganes sína spísku tungu út móti honum, berandi á
bak-inum hin gamla skansan, ið verja skuldi leigubúðirnar allar,
krambúð kongliga handils, fútabúðina og munkastovuna, óll
hesi vælkendu pláss, har fótur hansara so ótaldar ferðir
hevði stigið. Á Reyninum stóð kirkja og prestagarður og

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sat Dec 21 12:26:56 2019 (aronsson) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/lesibok/0440.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free