- Project Runeberg -  Nylænde : tidsskrift udgivet af Norsk kvindesagsforening / 8. aarg. 1894 /
247

(1887)
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - No. 19. 1ste oktober - Til „Nylændes“ redaktør (H. L.) - Den frihugade (Aadel Gjøstein)

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

haandarbeider. I disse foreninger maatte „Nylænde“ være paa sin plads,
synes jeg. Nu har jo disse foreninger aldeles privat karakter, og man
kunde ikke naa disse smaa kvindeforeningerne — ved en almindelig
adresse, som N. N.s læseforening. Men ved lidt korrespondance med
en eller anden embedsmand i vore større bygder, er jeg vis paa, man
kunde faa den fornødne oplysning.
Løysa seg ifraa gamle skikker, fylgja hug og haatt i eigen barm,
vakta og varna seg og si framtid; riva seg laus ifraa det, som bitt og
gneg og verta det menneskje, du sjølv kann gjera deg til, — det kann
berre den, som hev fengjet fridomshugen i naadegaave.
Me fær sjaa ein tysk heim, husbonden ein streng gamall soldat.
Ifraa krigsskulen er han van med kommando og driv det paa same
maaten i heimen, der huslyden fer som piskade rottor. Aa staa paa
naalor fyr han er kona og borni si livsgjerd. Det hev for lenge sidan
gjengit upp fyr dei, at dei ikkje er nokot fyr seg sjølv, men er til fyr
aa hyggja fyr den gamle skrubben.
Berre ei er sterk nok til aa riva seg ut ifraa træle-heimen. Det er
berre ei, som krev aa vera nokot fyr seg sjølv, — som ikkje toler aa
gaa upp i ein annan.
— Fars hjartat krepper seg ikkje mykjet ved aa jaga den upp
rørske dotteri ut or heimen, ut paa vidvanken.
Krigsmannen er van med aa leika med menneskjeliv og ikkje
tenkja paa den einskilde sin lagnad; difyr er samvitet rolegt, til ho
skriv seg ut ifraa heimen, ætti og alt som gnog so ilt. Daa ei stund
plaagast han av samvitet, fars andsvaret. Men kalla henne heim att,
gjera det godt alt, nei, det er han for byrg til. Ein soldat maa ikkje
lata seg audmykja, fyrr tevlast. — Lat ho fara, lat ho øygjast! Um
hann skulde finna henne att med rennesteins-surpa paa, so helder det
enn aa ropa henne heimatt.
Ho vilde gaa, ho kunde vel ikkje øydelegjast meir i den freiste
same verdi enn i faren si laage, myrke stova.
Eg lyt tenkja paa spelstykkjet hans Sudermann „Hjemmet“.
Nylænde iste oktbr. 1894.
$)en frihugade.
H. L.
247

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Tue Mar 10 14:14:50 2020 (aronsson) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/nylaende/1894/0265.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free