- Project Runeberg -  Historia de gentibus septentrionalibus /
75

(1555) [MARC] [MARC] Author: Olaus Magnus
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Liber Secundus. De mira natura rerum Septentrionalium - Cap. XIIII. De periculoso trasitu montium Scars & Sula, inter Suetiam & Noruegiam - Cap. XV. De statuis viarum in montibus niuosis

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)

LIBER SECVNDVS        75


videntur, & maximé cum in vno situs sit invius, & in altero ruinis, aut
faxis oppletus. Præterea limites adeo angusti, vt viatoribus, ac jumentis, præsertim
insuetis, vertiginem capitis, & oculorum caliginem afferant, & plerunque irreparabilem
lapsum.


illustration placeholder

De statuis viarum in montibus nivosis.


CAP. XV.


                                        MONTES etiam sunt alio vocabulo vulgari Doffiafiel,
                                        sive malueris, Doffrini appellati, Suetiam a Norvegia dividente, Doffrinæ alpes.
                                        tantæ molis, & sublimitatis, vt multorum dierum
                                        itinere versus Occidentem, seu Orientem proficiscentibus,
                                        ob indigestas nives, perpetuo appareant albicantes,
                                        quasi candidæ nubes in altissimo aëre condensatæ.
                                        Quo evenire solet, vt eo itinerantes, ob repentinum casumViatores mole nivium quandoque opprimuntur.
                                        nivium, vias intueantur concludi: e quibus tandem laboriosis
                                        viribus non minus sese explicare contendunt, quam
si inter glaciales vndas constricti conarentur exire. Quocirca veterum Regum (qui
quondam piissimi in Norvegia erant) provida magnificentia factum est, vt excelsæStatuæ erectæ.
statuæ e vivis lapidibus excisæ, per cacumina montium videantur erectæ, ac fortissime,
ne vi ventorum decidant, plumbo, vel ferro firmatæ. Nec desunt, qui putantGigantes in lapides conversi.
has petræas statuas olim fuisse gigantes, & propter illusiones in fidei Catholicæ
professores factas, imprecatione divi Regis, & martyris Olai tutelaris sancti ( vtDæmones.
perpetuo itinerantium in nivosis illis montibus signa conservationis sint ) in hujusmodiS. Olaus Rex.
statuas conversos. Immo & fama, & fide receptum videtur, has statuas dæmones
fuisse, atque in eam formam, qua corpore suscepto convertendis ad fidem
Christi hominibus illudebant, eiusdem sancti Olai precibus, ne prædicationi suæ obessent,
fuisse redactos. Sit quicquid fit: vti fabulosum non est, nives inter juga
altissimorum montium, & asperas rupes, cautesque horrendas, longissimo itinere
esse profundas: ita & pie credendum, deficiente humano præsidio, misericordemSigna saluandorum viatorum.
Deum, qui Ionam e mari, & pueros ab igne eruit, signa permisisse saluandis hominibus:
quos ille, ne in tanto discrimine suffocandi deficerent, his & similibus
remediis tutiores fieri jussit. Nec mirum est hic de nivibus tam frequentibus, &Aetnæ cineres, & Aethiopicæ arenæ.
densis in loco proportionato repertis, cum & cineres Aetnæ, ac Aethiopicæ arenæ
tam incolas, quam negotiatores, & armatos milites obruere, & involvere soleant,



<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Jul 3 21:57:23 2016 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/olmagnus/0161.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free