- Project Runeberg -  Historia de gentibus septentrionalibus /
402

(1555) [MARC] [MARC] Author: Olaus Magnus
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Liber Undecimus. De bellis glacialibus - Cap. XVLI. De fidelibus secretariis, & eorum vtilitate - Cap. XLVII. De prudenti commissione Principum

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)

LIBER XI.         402

evidentioribus causis innocentes absolvant. Et hoc honorabile decus est, quando
indisputabili testimonio vocem afferunt antiquarum chartarum, quibus improbi litigantes
ratione convicti, obedire cogentur. Ament ergo justitiam (de qua nemo
conqueri poterit ) vt indissolubilem in omni objecto & eventu, ac necessariam valeant
Veritas firmanda. firmare veritatem, quo publica tranquillitas inducitur: quæ omnibus exhibebit
Assentatores evertunt regna. accommodam vtilitatem. Tales itaque secretarios domini terrarum habeant, & diligant,
non assentatores & adulatores, qui regna citius evertunt, & principes enervant,
quam quivis truculentissimus hostis.
illustration placeholder

De prudenti commissione Principum.

CAP. XLVII.

                                        RECEPTVM est a majoribus, atque recte observatur ab
Reges bene imperantes tutius regunt.                                         omnibus, quod illa dominia, seu regna, optime gubernantur,
                                        quando Reges bene imperare didicissent, immo &
                                        tranquilliter, quando subditi fideliter obediant Regi justa
                                        imperanti. Verum vt prudentius, & securius vtrobique agatur,
                                        vtrunque semper servare necessarium est. Quis enim
Obedientia subditorum.                                         parere ei potest, qui imperia nescit, aut vnquam addiscere
                                        curat ? Subjectorum quidem obedientia a Principis prudentia,
Dures imperiti fallunt.                                         atque doctrina proficiscatur oportet. Itineris duces,
qui recte antecedunt, e suis vestigiis hoc præstant, vt qui eadem terunt, nunquam
Virtus bonorum equorum. oberrant. Qui vero errabundi ducunt, & seipsos perditum eunt, ae alios in præcipitium
rapiunt. Atqui vt equestris munus militiæ habetur, mansuetum equum reddere,
Officium regium. nec respuentem frena, nec duriore cervice obluctantem, vt infra de conditione
bonorum equorum lib. XVII. cap. X. & XI. dicetur: sic Regium officium est,
populum vltro obsequentem reddere, & gratia, benevolentia, æqualitate, benignitateque
sic homines sibi devincire, vt sponte sua parere studeant, nec imperata detrectent,
Principis facilitate sæviunt subditi. aut iniquo animo obsequantur. Contra autem videndum erit, ne facilitate
Principis cives inpetulantiam, & sævitiam ( vt superius lib. VIlI. cap. XXXI.
dictum est ) convertantur. Sic qui mites ingenio principio erant, cum se contemni
Oblivio clementiæ quando. vident, acerbiores fiunt, & durius regnant. Principes enim, dum sibi ab insidiis
subditorum cavere cogentur, clementiæ, misericordiæ, & benevolentiæ obliviscuntur,
vt de

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Jul 3 21:57:23 2016 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/olmagnus/0488.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free