- Project Runeberg -  Historia de gentibus septentrionalibus /
687

(1555) [MARC] [MARC] Author: Olaus Magnus
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Liber XIX. De avibus - Cap. XLIII. Adhuc de Auibus sonoris, quæ in extremis oris Aquilonis reperiuntur

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)



LIBER XIX.        687


illustration placeholder

Adhuc de Avibus sonoris, quæ in extremis oris Aquilonis reperiuntur.

CAP. XLIII.

                                        IN primis philomela occurrit, quæ, vt omnibus notumPhilomela. %
                                        relinquitur, avis est parva, dulciter cantaris, voce quam
                                        corpore major: potius vitam, quam cantum victa deponit,
                                        multiplicem ædens sonum, inflexum, gravem, acutum, Differentiæ sonorum.
                                        elevatum, depressum, & circunflexum. Advolat cantantem,
                                        vt tacite edocta vincat eandem: seque se invicem
                                        provocant, quasi in genere omnium musicorum instrumentorum.
                                        Breviterque (vt Plin. lib. X. cap. XXIX.
                                        asserit ) omnia tam parvulis in faucibus, quæ tot exquisitis
tibiarum tormentis ars hominum excogitavit: vt non sit dubium hanc suavitatem
præmonstratam efficaci auspicio, cum in ore Stesichori cecinit infantis. Ac nequis
dubitet artis esse, plures singulis sunt cantus, & non iidem omnibus, sed suicuique. Cantus sunt diversi.
Animoso certamine canunt. Meditantur aliæ juniores, versusque quos imitentur
accipiunt. Audit discipula intentione magna, & reddit, vicibusque reticent.
Intelligitur emendatæ correctio, & in docente quædam reprehensio. Refert eodem
loco Plinius, candidam dono datam fuisse Agrippinæ Claudii Principis conjugi: Agrippina Claudii conjunx.
jussas canere cœpisse, sæpe antea visum. Habuit & turdum Agrippina sermones
hominum imitantem: immo & Cæsares juvenes sturnum Latini Græcique sermonisSturnus Græce Latineque locutus.
docilem. Carduelis prædicta vescitur semine papaveris, rutæ, aut cannabi: quorum
cortice extracta, puram medullam eligit in escam. Comedit & minimas nuces, eodem
modo nucleos a pelle excorians. Multa sunt genera hujus aviculæ: tria tamen
præcipua in Borealibus terris. Quoddam enim genus dorso cinereum, lateribus
croceum, capite anteriori rubeum. Quoddam parvum, & croceum. Tertium vero
in pectore totum est rubeum, ac flammeum. Quartum genus cinereum in dorso,
& in pectore croceum, residet in lino dulciter canens, aut arundine exili. Avium genera gregatim volantia.
Omnia hæc genera gregatim volant, facilimeque per viscum virgis impressum
ad hastam, vbi vlula ( quam omnes persequuntur )
sedet, capiuntur. Remanent semper in Aquilone, Vlula vexatur ab avibus.
etiam sub asperrima hyeme: in quo non deerit
eis victus. Denique sciendum est, que
aves parvæ, præcipue tempore
coitus, sint cæteris loquaciores.


<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Jul 3 21:57:23 2016 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/olmagnus/0773.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free