- Project Runeberg -  Historia de gentibus septentrionalibus /
695

(1555) [MARC] [MARC] Author: Olaus Magnus
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Liber XIX. De avibus - Cap. LI. De Cuculo, & multiplici genere Picorum - Cap. LII. De Prognostico diuersarum Auium

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)



LIBER XIX.        695


illustration placeholder

De Cuculo, & multiplici genere Picorum.

CAP. LI.

                                        EST etiam in Aquilonaribus sylvis optatæ lætitiæ annuntiatrix
                                        avis omnibus nota, Cuculus appellata, circa principiumCuculus.
                                        Maii erumpens in vocem sonoram: quam fere in finem mensis
                                        Iulii continuat. Sed hoc in vastis nemoribus,
                                        ob inimicas aves, naturali odio eam in omnibus molestantes,
                                        eo quod & ipsa(coccyx Græce dicta) aliis sit insidiosa. Coccyx.
                                        Nidum enim proprium non facit, sed in alienis, palumbi
                                        scilicet, alaudæ, vel passeris solitarii, ponit sua ova cubanda,
                                        & alterius labore producit pullos: qui a testa exeuntes, Pulli producuntur alieno labore.
pulchritudine, vt educentur, provocant nutricem: quæ specie & forma impinguescentis
sobolis gaudens, fœtus suos damnat, atque absumi patitur, donec ab adulterino
fœtu evolaturo interimatur: & demum ipse cpccyx a suo genere, videlicet accipitre,
dilaniatur. Nulla avium carnis dulcedine superat coccycem: quæ & frigidissimæ estCaro coccycis dulcissima.
naturæ, vt Aristo. lib. VI. de animal, cap. VII. placet. Albertus dicit hanc avem
minime æstate colligere, quæ sit hyeme comestura: sed latitat in concavitatibus arborum,
aut cavernis terrarum, plumis spoliata. Quandoque etiam autumno capta hæc
avis, educatur in vaporariis, vt quasi species falconum, ad venandum aptari possit. Cuculus errore fovetur, captus pro specie falconum.
Sed degeneris naturæ suæ non oblita, devorat omnes occurrentes domesticos pullos:
& ob hoc postea occiditur. Alio autem tempore ponit vnum ovum in nido fulicæ,
& eius ova fugit: illa vero futuri eventus ignara, sedulo fovet ovum, pulloque producto
ab eo necatur. Mirabile quoddam de cuculo refert Albertus lib. XXIII. quoMater necatur a pullo.
quis loco primum audiat alitem illam, si pes dexter circumscribatur, ac vestigium id
effodiatur, hanc terram interimere pulices, vbicunque aspergatur. Præterea picorumPicorum genera varia.
genera plurima sunt in Aquilone, magnitudine monedularum, asperrima hyeme in
corticibus arborum quærentes victum: quorum aliqui nigerrimi sunt, rubeam habentes
cristam, aliqui glauci, aliqui virides, aliqui vario colore respersi, signa asperioris
hyemis venturæ gemitu prænuntiantes.

De Prognostico diversarum Avium.

CAP. LII.

                                        LATISSIMO terrarum spatio incolis Septentrionalibus
                                        per maxima loca habitantibus, hæc suppetit ratioPrognostica quonam ex avibus cognoscenda.
                                        venturos eventus cognoscendi, præsertim in natura avium
                                        terrestrium, & aquaticarum more augurum, qui e gestu,
                                        motu, volatu, voce, & garritu avium, futura prædicunt. Aves aquaticæ.
                                        Aves enim aquaticæ in terram volantes, procellam: & terrestres
                                        si ad irrigua, & loca palustria transvolant, serenitatem
                                        portendunt: de quibus in extenso Plinius loquitur
                                        lib. XVIII. cap. vltimo.
Alauda cantu imminentem auroram præsuntiat. Alauda.
Anser continuo clangore diras tempestates, pluviamque aqua se spargens prædicit. PectoreAnser.
vero puro, & candido, postquam lixus vel assus est, significat immensum frigus.


<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Jul 3 21:57:23 2016 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/olmagnus/0781.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free