- Project Runeberg -  Historia de gentibus septentrionalibus /
768

(1555) [MARC] [MARC] Author: Olaus Magnus
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Like | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Liber XXI. De piscibus monstrosis - Cap. XXXVIII. De Pisce, quem Noruegiani Svvamfysck appelant, maxima pinguedine eius, & aliis quibusdam Monstris marinis - Cap. XXXIX. De Vacca, Vitulo, Equo, Lepore, & Mure marino

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)

768        DE PISCIB. MONSTRO.

Solino cap. XLV. )inter arundines vulnerat pedes, vt profluvio sanguinis levet saginam.
Cahab monstrum marinum. Est & aliud monstrum marinum secundum Alber. lib. XXIIII. de animal. Cahab
dictum, pedes parvos habens respectu magnitudinis corporis sui: vnum tamen longum,
quo loco manus vtitur in omnibus membris suis desendendis: & per ipsum ori suo cibum
Pedes cartilagineati. porrigit, herbasque eradicat. Habet autem pedes maxime cartilagineatos, & formatos
ad modum pedis vaccæ, aut vituli. Hoc animal natans in aqua spirant, & cum
spiritum emittit, ad aërem redit, aquamque eiicit in altum, vt delphini, et balenæ. Apparet
Circhos, sive cricos belua marina. etiam huic aliud simile monstrum Circhos, juxta Alber. aut Cricos dictum, habens
cutem testaceam, mollem, partim nigram, partim rubeam, fissuras duas in pede,
quæ tres digitos efficiunt. Pes dexter hujus animalis valde parvus, sinister vero magnus
Corp’ super vno pede fertur. longusque: & ideo dum ambulat, totum corpus fert super sinistrum, & alium post
se rrahit: aëre sereno absolutum incedit, comoto autem vento, nubiloque cœlo applicatur
lapidibus, & immotum quiescit, ac fortiter adhæret, vt vix avelli queat. Natura
hæc satis admiranda, quæ sereno tempore sana, tempestuoso infirma invenitur.

De Vacca, Vitulo, Equo, Lepore, & Mure marino.

CAP. XXXIX.

Vacca marina similem sibi vitulum parit.                                         MARINA Vacca monstrum est magnum, robustum, iracundum,
                                        & injuriosum, edens partum sibi similem, sed
                                        non supra geminum, vnum tamen sæpius, quem plurimum
                                        diligens solicitem secum ducit, quocunque tandem se per mare
                                        transmittit, aut in terra gressus dirigit: decem mensibus
Vacca marina 130. annis vivit.                                         imprægnatur: demum hoc animal aliquando CXXX.
                                        annis per caudæ ipsius amputationem probatii est vixisse.
                                        Vitulus marinus superioribus capitulis pro parte naturæ
Vitul’ marinus deprædator halecis.                                         suæ demonstratus est, hoc vno præsenti loco adjecto,
quod eo major halecis deprædator inter aquatilia haud inveniatur. Accedit nanque retia,
in quibus halec secundum branchias, vel aliam partem corporis captum retinetur,
vnumque post aliud devorat, vt paucum remaneat dependens. Equus marinus inter
Equus marinus magnitudine bovis habet. Britanniam, & Norvegiam sæpius videtur, caput habens equinum, & hinnitum emittens:
pedes autem fissos cum vngulis ad similitudinem vaccæ, tam in mari, quam
in terra pastum quærens. Raro capitur, licet ad magnitudinem bovis deveniat. Caudam
Mus marinus. denique, vt piscis, bifurcatam habet. Mus marinus in terra scrobe effossa parit
ova, & rursus obruit terra. Tricesimo die refossa aperit, fœtumque ad mare producit,
Lepus marinus formidabilis. primo cæcum, & deinde oculis illuminatum. Lepus marinus varii generis esse in
Oceano deprehenditur, sed captus mox ob suspicionem veneni, quocunque saltem indicio
lepori conveniat, dimittitur. Habet autem post caput quatuor pinnas, duas,
quarum motus est secundum longitudinem piscis, & illæ sunt longæ sicut aures leporis:
& duas, quarum motus est a dorso secundum ventris piscis profunditatem, quibus
gravitatem capitis sui elevat. Hic lepus in mari formidabilis, in terra vti lepusculus
Ovidius librum de piscibus in senectute scripsit. pavidus, timidusque reperitur. Habentur & longe plura piscium nomina, genera,
& virtutes apud Plin. lib. XXXII. vbi diversarum aquarum & marium enumerat
pisces: inter quos satis multa genera e libro Ovidii adducit, quem in Ponto
supremis suis temporibus meditatus est, titulum eidem De piscibus imponens. Hic
Piscium genera 176. tamen ob injuriam temporum haud reperitur, licet satis avide a plurimis studiosis desideretur.
Centum septuagintasex piscium genera, quæ in mari, ac fluminibus, lacubusque
Piscium species 74. & 30. degant, ponit Plin. lib. præallegato cap. vltimo. Rursus lib. IX. cap. XIIII. piscum
species septuaginta quatuor ponit, præter crustis intecta, quæ sunt triginta.
De natura


<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Jul 3 21:57:23 2016 (aronsson) (diff) (history) (download) << Previous Next >>
http://runeberg.org/olmagnus/0854.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free