Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
3die April 1880.
Fedraheimen.
55
dagassisk elder Sulumaalet. Dessa er daa
vel naudsynlege. Klaga paa Maallaerdomen er so-
leids ugrunnad, laust Snakk, som der ingen Mei-
ning er i. Missionaerarne er dinoest »ukjende med
Livet.» Skal tru det? Mest alle, som vert inn-
tekne paa Misstonsskulen, hev varet anten Skule-
lærarar elder Handverkarar elder i ei onnor prak-
tisk Livsstilling. Um mangein byalen Embaettes-
mann kann det væl segjast, at dei er ,,ukjende med
Livet,« men inkje um Missionwrarnevaare. Den
andre Usanningi er den, at Missioncerarne paa
sine Stationar upplcera Heidningborni i dei same
Lærefagi, dei sjalve er upplcerde i: Dogmatik, Ho-
miletik, Græsk, Norsk o. s. b. Den Skulen, Hr. 1.
nemner, er ikkje ein Missionsskule paa ein Station,
men ein Slags Hogskule syr aa upplcera innsød-
de til Prestar. Hr.1 segjer sit-iv: ,,skal ein
venta varig Framgang fyr Missionen, maa ein
sjaa aa faa innfodde L-cerarar.« Det er detta,
dei gjerer paa den Skulen, eg nemnde. Skal tru,
Hr. 1. kjenner til det, han fkriv um? » Eg tvilar
paa det, eller det, han her fortel oss. Men skal
eg gaa vidare? Me forftend, at Hr. 1. er ein
Hatar av Lærdom. Lærdomen gjerer Folk ,,tasande«’
og fortullar det vesle Vitet, ein Madagassar kann
hava. Paulus vert sremdregjen som eit Døme
paa ein rett Missionær. Sannt, han er den største
av alle. Men var han ulcerd denne Mantien?
Eg lyt beda Hr. l. ein annan Gong sjaa seg betre
syre, syrr han tek eit Dame or Bibelen. Paulus
var ein folkeleg Mann, men og den lærdasteav
alle Apostlerne. " Kvisyr tok ikkje Hr. 1. helder dei
andre Apostlarne? Dei var daa berre faakunnige
Fifkarar. — Det var mykje i Stykkjet hans 1, eg
kunde hava Lyst til aa draga fram. Men han foer
orsaka meg denne Gongen. Han vil ,,Prestar og
Teologar« inn paa Livet, og eg hev ikkje faret
ut fyr aa forsvara dei. Det var berre det, eg
vilde syna sram, at denne Hr. 1. var ein Parti-
mann, og at han ikkje eingong fer med full
Sanning. Det er ei Synd aa vilja doyva Mis-
sionshugen ved slik usannferdig Framstelling og
ved Forkjetring· Dei, som skal kunna rettleida
Missionsvenerne og Missionceren, maa vera mykje
betre kjend med Missionen naar-, enn Hr. 1. ser
ut til aa vera, og dessutan maa han vera rettfer-
dig mot alle.
,
ein Stad, der ingen spyrr etter annat enn: kor
mykje tenet han? Hev ein ingen Pengar, lyt ein
endaa bera seg aat liksom ein hadde, og fcer svelta
heime til aa vera Kar ute. Men endaa kann den,
som veit aa stella seg og inkje bryr seg um kvat
Folk segjer, liva baade godt og billegt i London.
Ein Reisande, som skal liva godt,» bu fint og koyra
i ,,Kab««, vil bruka ei 30 Krunur elder meir um
Dagen, men ein kann liva fælt godt og sjaa seg
um, kor ein vil, fyr ei 18 Krunur elder mindre.
Eg betalte 38 Krunur um Vika fyr Hus og Mat
paa eit ,,Family—Hot91«« det vil segja eit Hotel,
der alle Gjesterne er liksom ein Huslyd med sams
Daglegstova og Matstova. Eg tenkjer eg brukad
8—10 Kr. um Dagen alt i alt og hadde det inkje
som allerverst endaa. Maten var utisraa god,men
det var kleint Husvceret eg fekk, so eg vart reint
sorbinad, daa eg sekk sjaa den vesle Baasen min,
eg som hadde hoyrt so mange store Ord um all
den »Komsort« ein fcer paa eit engelsk Hotel, der
ein hev allting, syrr ein fær Tid til aa ynfkja det.
Eg hev senget mykje gildare Rom paa Grinings-
dals-S(etrarne enn iBerners Pami1y—Hotel tett ved
0xforc1—Street. Eg kom eingong ruslande sraa
Eg vil beda Fedraheimem, at han anten vil
lata upp Deri syr alslags Forhandling elder so
stengja ho vel att syr slike Stykkje, som berre gje-
rer vondt. Skal Missionssaki sorhandlast i detta
vesle politiske Blodet, so—jaso kjem eg att sidan,
og daa skal me sjaa betre paa eit og annat som
det denne Gongen ikkje er Hove til aa taka sram.
f.
Kristiauia, den 2dre April
Rilstaadfaki. Dei trur Regjeringi vil saa
Sanktionen negtad. Det ser utrulegtut· Naar alle
Grunnar talat syr Saki, ingen imot; naar Fol-
ket meir og meir samroystugt og Gang etter Gong
krev Saki gjenomford, kor i vide Verdi tek so
Regjeringi Retteti ifraa til aa negta SanktionZ
Og kor tek ho Modet fraa, naar det iheile
Riksens Logverk ikkje finst eit einaste Ord, som
ho i eitsliktTilfelle kann byggja Vetoetsitt paa? ———
Jngen veit det. Men det veit me, at det
vert aalmennt lagt og trutt, at Sanktion skal neg-
tast. Og sannt aa fegja: me finn det ikkjeutru-
legt. Me sinn, at det vil vera Stangs Regjering
fo altfor likt. Med den Statsskikken, me hev havt,
og med heile den Slengen, som er komen inn der
upp i den Flokten, er det ikkje urimelegt, at
Stangs Ministerium kann sara aat so tvert imot
all Politikk·
Det er ein Mana, som stend yver Regjeringi.
Mange trur, at han vil hava større politiskt Syn
enn den. Men det spyrst, um han stend i eit so
livande Samband med det norske Folket, at han
i ei Aalvors Stund kann forstaa det. ,,Det Stangske
System« hev bygtupp slikt eit ,,Kjølen" av Mis-
tyding millom honom og Folket hans, at —- der-
som han kann sjaa yver det Fjellet, so maa han
vera ein større Mann enn mehev Rett til aa venta.
,,Det Vidunderlege« kann henda. Og kor
godt det vilde vera fyr baade den eine og den
andre, det tarv me ikkje forklara her. Men i
Politikken reknar Ein ikkje med slike Faktorar. J
Politikken reknar Ein berre med dei Trumfarne,
som Ein hev paa -Haandi. Dersom ,,det Vidun-
derlege« hender, vil me kasta Tcumfarne og halda
Fest. Men — fyrst maa me hava gjort heilt og
klaart upp med oss fjølv, kvat me hev aa gjera,
naar ,,det Vidunderlege« —— ikkje hender.
Der er berre ein einaste Ting aa gjera.
Dei hev talat um Budgetnegtingar. Paa
dette Stadium nyttar det ikkje. Naar ei Regje-
ring hev Skalle diger nok til aa vaaga det abso-
lute Beto, mot Folkeviljen, utan Studning i Land-
sens Log, so vil ho knapt ·faela fyr slik ein Smaa-
ting som aa gjeva seg sjølv eit Budget. Sjaa
til Danmark! Og Stangs Regjering hev aldri
voret smaasaar i Pengevegen. Kvat vilde Thinget
gjera? Mistillitsuttal? Riksrett? Fastelavnsris? —
Dei hev talat um ein sterk Adresse, ein kraf-
tig Dagsorden« reine Ord. Ord og Ord og Ord! .-
Regjeringi hev lært ein Ting «i sin lange Strid
med Folkereprcesentationen, og det er den aa ikkje
bry seg um Talemaatar. Der hev Regjeringilcert
ein vitug Ting, og Storthinget lyt eingong læra
det same. Politikken er ikkje Ord! — og aller-
minst store Ord. Ei Regjering, som bryr seg so
litet um ei 4——5 Gonger vedteki logleg Avgjerd;
ei Regjering, som hev Mage sterk nok til aasvelja
treti Storthings-Talar, kvar Tale sterk nok til aa
tyna ein Mastodont, — ei slik Regjering vil flira
so lognt aat endaa den sværaste Adresfe. Det
nyttar ikkjel Naar Negjeringi vaagar ein Poli-
tikk som denne, sc gjek ho det just i den Vonk,
at Thinget —- berre vil snakka.
Dei hev trøstat seg med, at Folket, Vel-
jarfolket, vil tala. ,,Veljararne vilnoklata
hayra fraa seg!« Kvat skal Veljarfolket segja?
Veljarfolket hev talat! Det talad, daa det valde
sine Reprcesentantar; og det valde desse Neprce-
sentantarne, syr at dei skulde tala! Reproesen-
tantarne skulde fgra Folkets Tale fram, og det
med Kraft og Aalvor· Paa annan Maate kann
ikkje Folket tala. Sviker so Thinget, kven skal daa
Folket faa til aa tala syr seg? Skal det gjera
Revolution? — J so Tilfelle vilde det vasl syrst
venda seg mot Thinget, som fveik dess Tillit just
daa det galdt. — «
Det nyttar ikkje aa vrida seg sraa det. » Knu-
ten hev knytt seg for hardt no. Den politiske
Striden hev yddat seg so kvasst ut, at den, som
»no bpygjer av, hans Sak er tapt.
Jotutiheimen nedigjenom Gausdal til Litlehamar
og gjekk 5 Mil den siste Dagen og hadde inkje
Raad til aa faa meg Kveldsmat, daa eg berre
hadde 8 Skilling att, umfram Pengar til Billet til
Kristiania. Fyr desse 8 Skillingarne skulde eg daa
hava Hus til Natti og Mat heile næste Dagen,·
soseg kunne inkje gjera store Sparki. Eg spurde
korkje etter Hammers elder Ormsruds Hotel, men
gjekk inn ein Stad som eg saag. der stod: »Logis
for Reisende,« og der fekk eg vita,» at eg kunne
faa Hus og Kaffi um Morgonen iyr 4, 6 og 8
Skilling. Eg tok til 6 Skilling, so hadde eg tvo
Skilling att til aa liva av Dagen etter, og eg tre-
gad inkje paa det, for eg laag nokso godt, og det
var nokso fint Rom, likso fint som det Romet eg
hadde i London. Det var elles Lukka Dagen etter,
at Konduktpren paa Jarnvegen inkje visste, at eg
hadde ført ,,livande Dyr« med meg radt sraa Lit-
lehamar. Slikt var eg daa fri fyr i London, eg
var aaleine paa Romet mitt. Naar eg inkje likad
meg der, kunne eg ganga ned i Daglegstova, og
der var det stødt Folk, allvisst etter Middagen (Kl.
7), og der drakk dei Te, las Avisur og svallad og
spilad Piano; eg hyggde meg likso godt der som
i eit Selskap i Norig; det var plent som heime
elder endaa betre, daa det var lettare aa koma i
Snakk med Folk det.
Den som vil sjaa det sinaste i -London, lyt
vera der i Mai, Juni og Juli. Daa er Parla-
mentet samlat og Operaen i Gang, og Stormen-
nerne kjem til Byen i den fagraste Vaartidi. Detta
er ,,Scesonen«, dei kallar· Men ut i August, naar
det tek til aa blaasa, fer dei ut til Havkanten og
langar seg, og det stillnar av i Byen. Verst er
det aa koma til London um Hausten, fyr den som
vil sjaa; paa den Tidi er Vatnet i Tems tidt
varmare enn Lufti, og fo stig Gimen til Vedrs·
Er det so stillt i Veeret, so syg Eimen i seg all
Kolroyken og daa vert det ei graasvart Skodda so
stinn, so du kann skjera ho i Skivur, og ho fvei-
per Byen liksom i ei Kaapa, og Middagstider
kann det vera so myrkt, at ein lyt kveikja Gasen,
og paa Gaturne orkar inkje Gaslykterne aa lysa
meir enn nokre faa Tumar, og Kuskarne kann inkje
sjaa Hovudetpaa Hesten. Daa skal han vera baade
kjend og vegspak, som skal finna sram. Men blæs
det so upp, so syk Skodda av fort og, men stødt
er det nokot dimt, so Soli fcer inkje rett skinaigje-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
