Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
50
Fedraheimen.
Iste April 1882.
Jou! jou! meir! meir!
Knut fortaalde de han visste: at
ho va ung, vene, aa ha-e ei Dotter
etter seg, som au het Signe, som ha
- vurte upale som Legds-Unge, aa som
naa er 18 Aar gamall.
De maa vera ho —: kos æ ho laga?
— — Aa! Aa! Han datt ne i Dy-
nunne atte, magtlouse i Sjæls-Spaning.
Knut sa at ho va ven, aa galdt]
for fagraste Gjenta i Bygde. Han saag
paa den Sjuke, aa vart undren, han
tyktest tydeleg han kunne sjaa, at
der va Anlits-Svip imillom den gamle
Mannen aa Gjenta. Men dette nevnde
han inki.
Meir! Kos æ ho laga? stønde den
Gamle.
Knut sa-e, at alt um han fælte fyre,
at ho inki va kaami ti Fred, so va
der inki vondt aa seia um ho; de va
i alle Maatar ei bra Gjente.
Den Sjuke tagde, aa laag mæ læste
Hendar. Knut tyktest de naa maatte
vera ei lagleg Stund ti aa tala eit
Trøyst-Ord ti han.
Tak dette som eit Teikn paa, at
du inkje æ forkasta; — aa Knut tala
aa las dei gode Ti-Segnir um Ti-gjev-
ing aa allt gott for kvor tre-gande,
ærlege Menneskje-Sjæl, aa slutta mæ
ei varm Bøn.
Den Sjuke laag aa saug inn kvart
Orde som ein Kveikje- aa Styrke-Drykke,
men han mælte inki. i
Guds Fred yve deg! sa Knut, aa
gjekk inn i Rome sitt. Gjenta kaam
inn ti den Sjuke, sette seg aa vakte.
Um Morgoen va Himmelen klaar,
Dogge glima i Regnhboge-Fargar fraa
dei visne Gras-Straa, Trene stod som
lødde mæ Glimesteinar liksom dei ve-
naste Jole-Tre.
Der va ”ki tungt aa traangt, ’men
lett aa friskt aa anda, som i eit ut-
lufta Rom, der hage aa. kjærlege
Kvende-Hendar hev breidt noko av sin
Kjærleik aa Tekkje utyve kvor minnste.
Grann fraa Tak ti Tilje. Sol-Straa-
lanné leika paa Fjelle, som sto der
mæ kvite Bekke-Bond utyve seg, som
Kjempur mæ glimande Sylv-Bond yve
dei breide Brjost. Der laag Fred aa
Kvile yve alt, so de gav nytt Livs-
Mot.
Aa denne Morgoen va Mannen liv-
legare. Knut tala lengi mæ han. So
gjekk der Bod etter Folk. Der vart
skrive Testament, som sette inn Signe
Gladheim ti Arving av alt de Mannen
aatte; — aa um slikt skulle hende, at
Signe døydde, aa inki kunne faa Nytte
av de, so skulde Missionen eige de
altsaman.
Knut vart sett inn ti Formyndare
for hennar.
Kanse du kunde verta so frisk atte,
at du fekk sjaa God-Dotter di, sa
Knut, daa han bou Farvæl.
Aa nei, — naa æ eg nok færug,
sa Mannen.
Daa Dagen dala aa Sole sokk, laag
han mæ eit lognt Smil yve Andlite;
— de ha fenge Svipen av eit Baan;
han ha anda ut. :
Der heime gjekk Signe aa trilla
aa saang, mæ ho reiv Troge-Ris upp
i Li-e.
Aa inki Far aa inki Mor
Eg eige paa den vide Jord,
Som syte kann for meg.
De gjer ”*ki Harm,
Naar Hermods Arm
Meg lognt inn ti seg dreg.
Der kviler eg so trygt aa søtt,
Aa minnest alt de han hev rødt
So kjærlegt aa so snillt;
Hass Anlits-Lag
Aa sjaa kvor Dag,
Aa nei, som de blir gildt!
Aa eg aa han ve eige Bord —.
Daa saknast inki Far aa Mor;
Åa æ enn Stoga traang —
Ein elskfull Hug
Aa Arbeids-Dug
Gjer Rome fullt av Song.
Gud signe Guten aa bans Stræv,
Aa gjer meg meire hæv. aa kræv
Ti deile de mæ han!
Kos lykkeleg
Æ inki eg,
Som slik ein Gute fann!
Vangilja etter Lukas.
Andre Hovudstykkjet.
22 Og daa Reinskingsdagarne hen-
nar voro ute etter Mose Log, førde
dei honom upp til Jerusalem for aa
stella honom fram for Herren (23) et-
ter det som er skrivet i Logi, at alt
Mannkyn, som opnar Moderlivet, skal
kallast heilagt for Herren (24) og aa
gjeva Offer etter det, som er sagt i
Guds Log, tvo Turtelduvor elder tvo
Duveungar.
Mann i Jerusalem, som heitte Simeon;
han var ein retsluttig og gudeleg Mann;
og han ventade Trøysti for Israel, og
den heilage Ande var yver honom; (26)
Og det var openberrat honom av den
heilage Ande, at han ikkje skulde sjaa
Dauden, fyrr han fekk set Herren
Kristus. (27) Og han kom ved Anden
i Gudshuset; og daa Foreldri baaro
inn Barnet Jesus for aa gjera med ho-
nom etter Sedvanen aat Logi, (28)
daa tok han honom paa Årmarne sine
lovade Gud og sagde: (29) Herre, no
læt du Tenaren din fara i Fred etter
ditt Ord! . (30) For Augo mine hava
set Frelsingi di, (31) som du heve
butt til for Aasyni til alle Folk, (32)
eit Ljos til Upplysning for Heidningom
og Dyrd for Israel Folket dit. (833)
Og Josef og Moder hans undrast paa
det, som var sagt um honom. (34)
Og Simeon velsignade deim og sagde
til Maria Moder hans: Sjaa, han er
sett til Fall og til Uppreising for mange
i Israel og til ei Teikn, som vert mot-
sagt — (35) men ogso gjenom di eigi
Saal skal eit Sverd verta stunget
— so at Hjartetankarne aat mange
skal verta openbera: (36) Og der var ei
Spaakona, Anna, Fanuels Dotter av
Asers Ætt, og ho var komi langt uti
Aari og hadde livt i sjau Aar med
Mannen sin etter sit Møystand; og no
hadde ho voret Ekkja um Lag fire
Aar paa femte Tjuget, og ho gjekk
ikkje av Gudshuset, men gjorde Tenesta
der med Fasta og Bøner Naatt og
Dag. (38) Ho gjekk fram der samstun-
des, og lovade’ Herren og talade um
honom til alle deim i Jerusalem, som
ventade Atterløysing.
(89) Og daa dei hadde fullført alt
etter Herrens Log, foro dei atte til
(25) Og sjaa, der var ein |
Galilea til sin Stad Nasaret. (40) Og
Barnet voks og vart sterkt i Andi, fult
av Visdom, og Guds Miskunn var yver
honom. (41) Og Foreldri hans foro
kvart Aar til Jerusalem etter Sedvane
i Helgi. (43) Og daa Dagarne voro til
Ende, og dei foro heimatt, var Jesus,
Barnet, att i Jerusalem, og Josef. og
Moder hans viste det ikkje; men dei
tenkte, at han var medi Fylgje, og foro
ei Dagsleid, og leitte etter honom mel-
lom Skyldingar og Kjenningar. (45) Og
daa dei ikkje funno honom, gingo dei
til Jerusalem for aa leita etter honom.
(46) Og det hende etter tri Dagar, at
dei funno honom i Gudshuse sitjande
imillom Lærarom, der han høyrde
deim og spurde deim. (47) Men
alle, som høyrde honom, undradest
yver Skynet og Svari hans. (48) Og
daa dei saago honom, undradest dei,
og Moder hans sagde til honom: Kvi
gjorde du oss detta, Barn? Sjaa, Fa-
der din og eg heve leitt etter deg med
Sorg. (49) Og han sagde til deim:
Kvi leitte de etter meg? Viste de ikkje,
at eg bør vera i det, som høyrer Far
min til? (50) Og dei skynde ikkje
dei Ord, som hantalade til deim. (51)
Og han gjekk med deim -og kom til
Nasaret, og var lydig mot deim. Og
Moder hans gøymde alle desse Ordi i
Hjarta sitt. (52) Og Jesus gjekk fram
i Visdom og Alder og Miskunn hjaa
Gud og Menne.
Tridje Hovudstykkjet.
(1) Men i det femtande Styrings-
aare til Keisar Tiberius, daa Pontius
Pilatus var Landshovding 1 Judea, og
Herodes var Fjordungsfyrste i Galilea,
og Filippus, Broder hans, var Fjor-
dungfyrste i Iturea og i Trakonitis
Land, og Lysanias var Fjordungfyrste
i Abilene, — (2) daa Annas og Kaifas
voro Yverprestar, daa kom Guds Ord
til Johannes Sakarias Son i Øydemarku.
Og han kom til heile Bygdi kringum
Jordan og preikade Hugvendings Daup
til Tilgjiving for Syndi, so som det er
skrivet i Spaamannen Esaias” Tale-
Bok, der han segjer: Røysti av ein, som
ropar i Øydemarki: Lage til Vegen
fyr Herren, (5) beinke Stigarne hans!
Kvar Dal skal fyllast upp, og kvart
Berg og Høgd skal lægjast, og det
bogne skal verta beint, og dei tuvutte
Vegjerne skal verta slette. (6) Og alt
Kjøt skal sjaa Guds Frelsing. Han sagde
difyr til den Mannamugen, som kom
ut til honom for at døypast: (7) Dyk-
kar Orme-Eldre, kvenn lærde dykk aa
fly ifraa den Vreiden, som kjem? (8)
Bere difyr ein Aavokster, høveleg aat
Hugvendingi, og byrje ikkje aa segja
med dykk sjølve: Me hava Abraham
til Fader! Eg segjer dykk, at Gud
kann reisa upp Born aat Abraham av
desse Steinom. (9) Øksi ligg alt
ved Roti av Treom, og kvart Tre, som
ikkje ber god Aavokster, skal hoggast
ned og kastast paa Elden. (10) Og
Manne-Mugen spurde honom og sagde:
Kvat skal me gjera? Og han svarade
deim og sagde til deim: Den, som heve
tvo Kjolar, han gjeve med seg til den,
som ingjen heve, og den, som heve
Mat, gjere likaeins! (12) Men ogsaa
’Tollkarar kom for aa døypast, og dei
sagde til honom: Meistar, kvat skal
me gjera? (13) Men han sagde deim:
Kreve ikkje meir enn det som er fyresett |
dykk! (14) Men ogso Stridsmenner
spurde honom: Og me, kvat skal me
gjera? Og han sagde til deim: Suge
ingjen ut og svikje ingjen, men vere
nøgde med Løni dykkar!
(15) Men daa Folket ventade og
alle tenkte i Hjarto sine um Johannes;
um ikkje han skulde vera Kristus?
(16) daa svarade Johannes og sagde
til alle: Eg døyper dykk nokk i Vatn;
men han kjem, som er sterkare enn
eg, hans Skoreim er eg ikkje verdug
til aa løysa; han skal døypa dykk med
den heilage Ande og Eld. (17) Kaste-
skovli hans er i Hondi hans, og han
skal fara yver Laaven sin og samna
Kveiten i Løda; men Agnerne skal
han brenna upp med usløkkjeleg Eld.
(18) Og mange andre Ting manade
han um og preikade Glede-Bodskapet
for Folket. (19) Men Fjordungsfyrsten
Herodes vart revst av honom for Hero-
dias” Skuld, som var Kona til Filip,
Broder hans, og alt det vonde, som He-
rodes gjorde. (20) Daa lagde han dette
til alt, so at han sette Johannes fast i
Fangeholet. S
(21) Men det hende seg, daa han
døypte alt. Folket, og Jesus vart døypt
og bad, daa ’opnadest Himelen. (22)
Og den heilage Ande steig ned i li-
kamleg Skapnad, som ei Duva, og det
høyrdest ei Røyst fraa Himelen, som
sade: Du er den elskelege Son min,
i deg heve eg Hugnad. (23) Og Jesus
var paa Lag tretti Aar, daa han byr-
jade, og var, som han var halden for,
Josefs Son, Eli Son,
Fjorde Hovudstykkjet.
(1) Men Jesus fyld av den heilage
Ande kom atter fraa Jordan, og han vart
førd av Anden i Øydemarki, (2)
i fyrti Dagar, og vart freistad der av
Djævelen og aat ingjen Ting
same Dagom, og daa dei toko Ende,
vart han svolten tilSlut. (3) Og Dje-
velen sagde til honom: Er du Guds
Son, so seg til denne Stein, at han
skal verta Braud. (4) Og Jesus sva-
rade og sagde til honom: det er skri-
vet: Menneskja skal ikkje live av berre
Braud, men av kvart Guds Ord. (5) Og
Djevelen førde honom upp paa eit høgt
Berg og synte honom alle Heimsens
Rikje i ein Augneblink, (7) og Djæve-
len sagde til honom: Eg vil gjeva
deg all denne Magt og all denne Her-
legdom, for den er gjeven meg, og
eg kann gjeva den til den eg vil, (8)
um du vil beda til meg, skal alt vera
dit. (8) Og Jesus svarade honom og
sagde: Gakk attum meg Satan, for
det er skrivet: Du skal beda til Her-
ren din Gud og tena honom aaleina.
(9) Og han førde honom til Jerusalem
og stelte honom upp paa Raustet av
Gudshuset og sagde til honom: Er
du Guds Son, so kasta deg sjølv ned
(10) for det er skrivet:
her ifraa,
Han skal setja Englarne sine til, at
dei skal vakta paa deg, (11) og dei
skal bera deg paa Hendom, at du ikkje
skal støyta Foten din paa nokon Stein.
(12) Og Jesus svarade og sagde til ho-
nom: det er sagt: du skal ikkje frei-
sta Herren din Gud. (13)Og daa Dje-
velen hadde fullført all Freisting,
gjekk han ifraa bonom for eit Bil.
1 dei
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
