Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
—
* klein.
fysste Dottere aat Signe aa Hermod,
- som dei
-døy.
Fedraheimen.
—====0<DO008KO-O-OO-———————
Pris fyr Fjordunganret Kr. 1.10
med Porto og alt.
Betaling fy reaat.
Bit Blad aat det norske Folket.
Lysingar kostar 10 Øre Petitlina,
og daa etter Maaten fyr større Bokstavar.
No: 21.
6. Aarg.
Guten fraa Gladheim.
Av John Lie.
Gater) )
- Heime hjaa Clarck sto alt gott aa
væl ti. Signe vart hjarteleg fagna,
baade av gamle Clarck, aa mest av
Miss Anna, som inki vart trøytt av aa
sjaa paa ho, aa kjæle for ho.
Clarck vilde, at alle skulde bu
saman. Han vart liksom mjukare aa
blidare av seg no, helst daa han vogga
ha kalla Anna ette Kona ti
Høm lika so de, aa Hermod
sae: eg hev ingen eg helle vi nevna
uppatte, bare mi eigjo Mor.
Vent, du fær nok fleir, so kann
Mor di faa sitt, sa den Gamle.
Men kos de va hell inki, so falt
han fort av, Clarck naa. Dei gaadde
at: Du æ inki frisk, sa dei.
Aa nei. Eg duger inki ti aa ar-
beida meir naa, kjenne eg, aa daa hev
ein ingjen annen Ting aa gjera hell”
Eg æ færig.
Dei vart motfallne, men trøysta
seg noko mæ de, at de daa inki ennaa
saag so aalvorsklege ut.
Men ein Morgo reis han inki tileg
upp som han va vane. Dei gjekk inn
ti han, aa saag daa, at han va hart
Clarck.
Spring ette Doktaren! sa Hermod.
Nei, nei, så han; de nyttar inki.
Hermod sende Bod 1 Løynd ette
Doktaren likevæl.
Clarck røkte Hendarne
mot den vessle Anna. Signe la ho
aat Bringa bass. Han kysste ho, aa
klappa ho; læste Hendarne, aa Au-
gurne fall ihop som han sovna.
Daa Doktaren kaam va han avliden.
Dåa Seiste-Viljen hass Clarck vart
opna, saag dei, at han ha sett ut ein
Sum, so Dotter hass skulde liva av
dei aarlege Renturne; hellest ha han
gjeve alt de han aatte ti aa stella upp
aa driva ein Skule for Fatik-Bonn;
— ti Signe aa Hermod ha han inki
testamentera so myki som ein einaste
Skjeling.
De liknar han, sa Hermod; han
vilde jamt, at Folk skulde bergje seg
sjave, so langt dei kunne. Kven veit,
kos mange han mæ denne store Gaava
si hjelper ti aa verta nyttuze Menne-
skje aa eta sit eigje Braud! Gud vel-
signe han aa Minne hass!
sine ut
Hermod dreiv naa Handelen ei Tid
aaleine. Men trass de gjekk de han
gott, aa han ha ein hugnadleg Heim aa
kvila ut i; so lengta han, lengta meir
IEEE
aa meir ette Fødeheimen. Han va naa
ein toleg rik Mann, som mæ vitug
Paapassigheit kunne kaama ut av de,
kor han va. Aa so sette han seg fyre
aa selja alt, aa flytja heim ti Norgi att.
Han skreiv ti Bjønn, um han visste
um nokon lagleg Gard, som va paa
Handel der i Heimbygge hass.
Bjønn vart glad, daa han høyrde,
at Hermod tenkte paa aa flytja heim-
atte. Han svara: ”laglegare kunne de
daa alli treffa seg; Gladheim vøre paa
Handel, men her æ ingen som orkar
kaupa han. De heve seg so, at Leiv
æ dø, inki ha han Bonn, veit du, aa
Kari hev teke seg unda eit gott Føde-
raad; alt de andre gjenge tibytes millom
Skyldfolki. Men dei ligg aa trættar
um de, du veit kos de javnan æ i
slike Høve; — alle vil hava Garden,
men ingen kann løysa dei andre ut.
Some vi deila Garden, aa some vi de,
some de. Kaam naa du, som kann
kaupe Garden, veit eg du fekk han
for ein toleg billeg Pris; — Skyldfolki:
vilde vera gla, for Pæning æ lettvinte
aa byte.
de veit du.” — —
Daa Hermod fekk dette Breve,
gjore han Aalvor av de, aa stelte seg
so fort han kunne ti Heimferde.
Miss Anna vilde endeleg vera mæ,
ho kunne inki skjiljast mæ Signe aa
Bonne, sa ho. Ho sto naa reint aaleine
i Verde, aa ha ingjen aa stydja seg
ti — utan dei.
Åa so vart de so, ho skulde vera
mæ dei, so lenge ho livde.
Gunnar Straume kaam upp aa
skulde beda Farvel mæ Hermod.
Hurra! Mi Lykke æ. gjord, sa han,
eg hev fenge Patent paa ei umbøtte
Treske-Maskine. Eg æ boden 5000
Dollars for Patente mitt, men eg sel
de inki for 10,000. Aa so hev eg
snart færig ei Slagte-Maskine, ja Um-
rite ti ho, skjynnar de, — so naa æ
eg berga. Fysst eg fær Tid, tek eg
ein Sviptur yve ti Norgi, eg au, men
neimen um eg vert der; der gjenge
alt so seigt aa traatt. Live Fram-
gaange! Liv væl! Lykkeleg Reise! Takk
for alt gott! Eg heve knapp Tid —
ska av aa høyra eit Foredrag um —.
Naa, hels der heime!
Aa burte va han.
Han strævar; — gjev Lykka fylgje
han! sa Hermod.
Hermod voggast i de venaste Ver
paa de vide Hav. Han stende aa styd
seg mot Skanse-Klædningi aa ser mot
Aust, som han kvart Augneblink venta
aa sjaa de kjære Land stige upp av
Bylgjurne. Han sulla sakte for sjave
seg denne Songe:
Kristiania den 27de Mai 1882.
Garden æ ven aa god, ja, |
Der Auga-e ser seg so vide ut
Yve Liar aa Fjell aa Dalar,
Der kyor ein Buske aa Bekk aa Stein
Um Baane-Dagarne talar —
Eg lengtar heim! Eg lengtar heim!
Hjaa Fremne eg rudde aa byggde Hus,
Eg vilde ein Heime meg vinne,
Aa Hus eg fekk, men eg fraus unde Tak,
Aa leiddest aa vera der inne.
Eg lengtar heim! Eg lengtar heim!
Naa heimatt ti Mor, ho synge so vent,
Dei Tonarne fulla eg kjenner,
De Maale æ mi trulova Møy,
I Elskhug ti ho eg brenner.
Eg lenøtar heim! Eg lengtar beim!
Bg vi heim ti Mor mæ mitt vene Viv,
Som Smaåabonn mi vart trulova;
Hjaa hennar eg liva vi aa døy,
I hennes Arm vi eg sova.
Eg lengtar heim! "Be lengtar bin!
Nan vi eg arbeida for gamle Mor
Aa hennar paa Årmen meg helde; —
Der stende ho helsar so vent paa meg
Som Sole sprette paa Fjelle. —
Signe min Heim! Signe min Heim!
XL
Gladheim.
Heime i Bygde ha alt gjenge fortare
fram naa paa ei Tid. Avisurne ha
spreidt myki gagnleg Upplysning ut-
yve, aa Folk lærde mangt aa myki aa
kjenna, som dei fyrr inki ha visst noko
av; aa dei byrja tenkje yve si Tarv
aa Traang meir hell" fyrre, aa prøva
aa taka Styre meir i sine eigne Hendar.
Der va noko naa i Bygde, som
liksom alli ha funnest der fyrre:
Folke-Viljen. Aa Øyvrigheiti vart
minnt um noko, dei sjeldan hell” alli
ha idst ti tenkt paa: Folke-Baten.
Ørrigheiti skapte seg vonde aa gale
somti; de nytta inki; aa fleire av dei
laut kjenna, at dei stod paa ein hole
Grunn.
Der vart inki endaa so myki sagt
høgt, men alle kjende i Løynd, at
Missnøgje aa Misstrui gnog som kvasse
Sand unde ein trøytte aa saare Fot.
Bjønn Uppigar va Ordførar for
Bygde naå. Lensmannen va — paa
Tinge, aa Presten va — i Prestegarden.
Presten saag bellest myki vraangt
ti, at Folk vakna aa livna. Han van-
vyrde av alt sitt Hjarta, ”hvad man
kalder Folket”. Ette hans Meining
var ”Folket” noko Trollpakk.
Aa Presten aa Meinigheite helt seg
fraa hinannen so myki som mogeleg.
Dei ha skjulst aat ve Bord aa Seng
for lengi sia.
tvinga Egteskap? Kven ha spurt um
Kjærleik aa innbyrdes Tiltru? Dei
ha paa ein Maate vorte truga ihop av
Magti hell ”Omstændighederne”.
Va de inki eit naud-|
EEE
De gjekk so naturleg ti dette: Mei-
nigheiti maatte hava ein Prest; aa so
laut dei taka den dei fekk. Kot ha
dei aa seia?
Presten laut hava eit Live-Braud
ette sit ”Braud-Studium;” han søkte
aa søkte, aa maatte væra gla han fekk
eit, kor de bar ette; for Maten maa
Ein hava. Kot ha han aa seia?
Hermod kaam lykkeleg aa væl heim.
Han tala mæ Ervingarne ti Gladheim,
aa baud so myki for Garden, at dei
Hermod Gladheim.
Kari va paa si Vis au gla i dette.
So vart daa inki Gladbeim bytt sund
i bare Husmanns-Plassar, så ho.
Noko av de fysste Hermod gjore
va aa gjeva dei 3—4 Husmennarne
unde Gladheim Plassarne sine ti Odel
aa Eigedom. Hanville inki hava Trælar
unde seg, så han.
So livde Hermod som ein fagna
Mann der paa Gladbheim. Aa alt de
som vilde fram i Fridom aa Upplys-
ning i Bygde samla seg umkring han
aa Bjønn Uppigar.
Folkehøgskular va komne upp i
Lande. Ein av Lærararne for um-
kring aa heldt Talur ti Folke. Han
vart beden inn ti denne Bygde au av
Hermod, Bjønn aa mange andre.
Læraren heldt fleire Foredrag, aa
Folke lika de gott.
So sat han i eit gott Venne-Lag
paa Gladheim. Daa sa Hermod: Kot.
vilde du seia um ein Skule her i
Bygde? .
Ja, du maa seia; æ Hugen for:
Aalvor vakna?
Eg trur de.
Gott. Men mangt ae: t. D-
Hus aa Heim.
Eg ska halde Hus aa Ved, aa leggja
100 Dalar ti fysste Aare.
De va stort. :
Hermod røkte fram Haande:
du so ti?
Eg?
Ja du.
Læraren sat aa grunda eit Bil
Eg kann inki seia nei ti slikt eit Bod;
— dei haandtokst paa de.
80 byrjar me, aa de i denne Haust:
sa Hermod; — naa vonar eg at Livs-
slær
i Sanning kann heita Gladheim.
Det konstitutionelle Styre vinn seg
fram i England.
Alt lengje fyrr Mn engelske Revo-
lutionen braut ut for Aalvor, hadde
dei fremste av Partiførarne i England
|
tyktest de va Mun i de, aa so fekk
Brodden ska gro, aa at denne Garden
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
