Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
152
Fedraheimen.
23de September 1882.
lettare Aalvoret i Saki, og for kvart
Aar som gjeng vinn ho seg lenger
fram. Det gjeng smaatt som alt stort;
men paa den Maaten gjeng det kanskje
best. —
Den Loven, som hev gjort Veg for
Kvinna til Universitetet, inneheld eit
stort Framstig. Det er Storthingsmann
Berner som hev Æra for, at Loven
kom fram; Storthinget var frisynt og
vedtok Loven, — og ikkje eingong Sel-
mers Regjering trudde seg til aa gjera
Motstand ber.
Men Frøken Thoresen var den fyr-
ste, som gjekk Vegen, og ho vil min-
nast for det. Og fleire og fleire vil
koma etter.
For Kunnskap er Magt; og Sanning
og Upplysning er dei sterkaste Fri-
domsmagter.
Kristiania, den 22de Septbr.
Ein norsk Embættsmann, som er sjølv-
stendig, hev det ikkje stort likare enn
ein ”grim Ælling” i ein Gaasedam.
”Du er ikkje av Ætti!” segjer dei
andre; ”du er ikkje som ein av oss!”
Og Aftenposten segjer, at Mannen bør
tenkja yver, um han er verdig til aa
vera kongeleg Embættsmann, naar han
hey andre Meiningar enn Ministeren.
— Mangein ærleg Høgremann gav
kanskje Veslefingeren sin, um han kunde
faa nokot aa segja paa ein Mann som
Skrivar Telemarki. For
han er just slik ein sjølvstendig Em-
bættsmann. Han er ”kongeleg” Fm-
bættsmann — og Republikanar. Slikt
hev dei ikkje høyrt Make til i heile
Gaasedammen.
Notenkte ”Fædrelandet”, at det hadde
funnet ein liten Ting aa segja paa Skrivar
Thomesen. Han skulde ha vist seg væl
ivrig med denne Myrmannsgreida uppi
Saude, meinte det. Og ”Fædrelandet”
leet upp sin Munn og snadrad og sagde:
Thomesen i
”Sorenskriveren har været tjenstvil-
lig nok til paa selve Tingdagen at ud-
levere alle 400 Bygselbreve, førend de
var indskrevne i Pantebogen og hvad
mere er, uden at nogen Bygselmands
Navn fandtes i Brevene, og uden at
Sorenskriveren i Tinglysningsattesten
anmærkede noget om denne væsentlige
Mangel. falfald har denne Fremgangs-
maade været brugt ved mange af Bre-
- vene, maaske ved alle.”
— Hadde mno dette voret sannt! —
Men det var ikkje sannt. FV. G. upp-
lyser:
”Der blev ikke thinglæst 400, men
nøiagtig 231 Bygselbreve, hverken færre
eller flere. Hvert eneste af disse 231
Bygselbreve var paaført Bygselhaverens
fulde Navn, Gaardens Navn, Matr.-No,,
Løbe-No. og Skyld, revideret og urevi-
deret. I den Stand forelagdes disse
231 Bygselbreve Sorenskriveren til
Tinglæsning, i den Stand blev de thing-
læst, å den Stand blev de inførti Pro-
tokollen, og i den Stand underskrev
” Republikaneren” Thomesen Brevene.
— So er dei like nære. Thomesen
hev ikkje gjort annat enn han som Skri-
var var møgdd til aa gjera; — og den
pene Skrivaren Bødtker, som høyrer s0
godt heime i Gaasedammen, han hev
gjort det same han, daa det galdt Hane-
borgs Myrmenn.
Der er altso ingen Ting aa segja.
Ingen Ting! skulde du sjaa so har-
melegt?
— For dei gav kanskje Veslefingeren
sin, um, dei fekk nokot aa segja paa
Skrivar Thomesen i Thelemarki!
Salte Taarer græt Morgenbladet yver
Akershusvalet.
Rimelegt nok. So stort Stræv, og
so lite for det, — ein kann graate for
mindre enn det i denne jammerlege
Verdi.
Men, meiner Morgbl., ”dei konsti-
tusjonelle” bør ikkje missa Modet enno.
Næste Gong kann det gaa betre, —
segjer det store Bladet.
Ja, — næste Gong! det hev Mor-
genbladet songet paa no i femtan Aar;
men kvar Gong hev det fengje finna,
at den næste Gongen — var ein Skalk.
Der er hellest eit Eventyr, som hand-
lar um dette. Det var ein Gut, som
var so dum som eit Naut, og kvar
Gong han var ute og prøvde seg, so
gjekk det burti Veggjerne. Og so fekk
han Skjend av Mor. Men so sagde
Guten: ja, det skal eg hugsa til næste
Gong, og daa skal det gaa betre.
Den næste Gongen kom, og daa gjekk
det verre en ille. For den store Ulukka
var, at Gutten var dum — som eit Naut.
«Advocatus Diaboli* skriv i Morgen-
bladet og forsvarar Høgre.
Advocatus Diaboli er det same som
”Djevelens Sakførar.”
Djevelens Sakførar skriv altso i Mor-
genbladet og forsvarar Høgre.
Dei maa etter dette tru, at det aa
forsvara Høgre er det same som aa for-
svara Djevelen, og det aa forsvara Høgre-
politikken, — at det er det same som
aa føra Djevelens Sak.
Hm! Ja, naar Mobil. sjølv segjer det!
«Adrocatus Diabolif skriv i Mebl. og
forsvarar — Vaarherre.
Her bør ” Fædrelandet” segja nokre Ord.
Er der nokon Ting, som ein kann
kalla aa spotta Gud, so maa det væl
vera dette: aa forsvara Vaarherre — og
kalla seg Djevelens Advokat.
For aa faa Folk til aa tru seg brukar
Djevelens Sakførar i Mgbl. Guds Ord.
Aa ja, — han plar gjera so, han
gamle Lucifer og.
«Mange ere kaldede, men faa ere ud-
valgte,* segjer Advocatus Diaboli.
Han meiner, at mange er Vinstre-
Høgre-
mennerne er dei utvalde; men dei, som
ikkje er Høgremenn, er ikkje utvalde.
Advocatus Diaboli hev nok lært aa
lesa Bibelen av den Mannen, som han
segjer seg aa tena. —
menn, men faae er Høgremenn.
Det gode er i Minoriteten,* segjer
Djevelens Sakførar i Mgbl.
Og derav sluttar Djevelens Sakførar,
at det her i Norig er Regjeringsminori-
teten, som er Eigar og Berar av "det
gode.”
— da, naar Djevelens Advokat talar
um ”det gode,” so talar han væl um
ein Ting, han kjenner til! Og Høgre-
mennerne med sine Prestar og alle andre
gode Veto-Kristne maa væl lika seg
godt no, naar dei fær Attest fraa Ad-
vocatus Diaboli paa, at dei er ”gode”. —
Men den Læra um, at Faatalet er
det øode, det er ei faarleg Læra. Ku-
torg-Gutarne, som foor ikring her paa
Kristianiagata og stal, dei var og i Faa-
tal, og dei skulde altso, etter Djevle-
Adyokatens Meining, vera fælt ”gode”.
Men sjaa, um dei ikkje kom paa Raad-
stova likevæl!
Fit Faatal kann vera av det vonde.
Og eit Faatal, som fær Forsvar av
Djevelens Advokat . . ...
Me hev høyrt gjetet, at Løytnant
Sauerzappf i Bergen skal ha kallat ”Fe-
drabeimen” eit ”gudsbespotteligt” Biad.
Det er nobelt gjort av Mannen, at
han — naar han endelig vil ljuga — lyg
So digert, at me kann sleppa det Bryet
aa leggja Sak mot han,
Men no kann den kristelege Premier-
løynanten lesa Advocatus Diabon i
Mrgbl. og sjaa, um han finn nokot guds-
bespottelegt der. —
— Kor lengje vil dei Kristne i Lan-
det finna seg %, at Kristendomen vert
”forsvarat” av Folk,
Politikk av han?
som berre gjer
Skotland er ikkje eit sjølvstendigt
Rike i Samfeste med England; men
Skotland hev misst sitt Sjølvstende og
er ”samanrørt” elder amalgamerat med
England.
Skotland hev ingen eigen Konge,
inkje nokot eiget Storthing,
eigi skotsk Hær, ingenting av det, som
gjer eit Land sjølvveldigt elder sjølv-
inkje ei
stendigt.
No hev det komet for ein Dag, at
ein slik Union er det, Norigs Høgre-
menn vil hava med Sverig.
Dei hev fengje upplyst, at i England
trur Folk, at Norig er samanrørt med
Syerig liksom Skotland med England,
fordi Norig og Sverig hev Unionsmerke
i Flagget sitt paa same Maaten som
Skotland og England hev Unionsmerke
1 sitt. )
Og just av den Grunnen vil Høgre
hava Unionsmerket.
Dei vil, at Europa skal halda Norig
for ”ein Del av Sverig.” Den Upplys-
ningi, dei hev fengje fraa England, bru-
kar dei som Grunn for, at Unionsmer-
ket skal staa i Flagget.
— Aa ja, Unionsakt-partiet er seg
sjølv likt, i Dag som for 12 Aar sidan.
Daa skræmde det med Europa for aa
faa Unionsakti fram; no skræmer det
med Sverig for aa faa ”det absolute
Veto leveret i Unionskongens Haand.”
Og alt, som kann hjelpa til, at Norig
vert haldet for ein Provins av Sverig,
— det forsvarar dei med Nebb og Klo. —
— Det er ikkje aa undrast paa, at
eit slikt Parti maa faa Djevelens Sak-
førar til aa føra si jammerlege og ære-
lause Sak. Naar Advocatus Diaboli
tek seg av Vetolæra og Samrøringspo-
litikken, so maa ein segja, at Saki er i
dei rette Hender.
Namnlause Skandalbrer til gode Menn
er eit av dei blanke Vaapen, Høgre-
mennerne brukar.
Dei gjeng so fulle av Hat og Illska,
at dei maa ”gjeva seg Luft”; det, som
Hjartat er fullt av, flyt Munnen yver
med; men daa dei veit, at det, dei hev
Hug til aa segja. er altfor raatt, altfor |
ærelaust, — so segjer dei det i privat
Brev utan Underskrift. Daa vaagar dei
ingenting med det, og den, dei skriv
til, kann korkje verja seg elder svara.
Dei er liksom Villmenn, som stend
paa lur og skyt med Eiterpiler elder
”Stinkpotter”.
Her um Dagen var det ein av desse
”upplyste” og ”kristelege”, som sende
eit slikt Brev til ”Dagbladet” og trugad
Johan Sverdrup paa Livet. Snartsagt
alle meir aalment kjende Vinstremenn
fær slike ”rotne Egg” sendande etter
seg fraa løynde Stridsmenn.
— Det er den ”bedre Del”, som stel-
ler seg slik.
Stortingsvali. For Raumarike er
valde: H. E. Berner, H. B. Kaxrud,
Joh. Sverdrup, G. P. Frilset, H. C.
Furulund. Varamenner: K. Dieseth,
A. GO. Udnes, G. Kringler, I. Hauger,
I. Aasgaard.
Varamenner paa Sudupplandi: C.
Ihlen, T. Gunbeim, I. Hauge, G. Hotvedt.
Paa Vestagder: 0. E. Refsnes, A. Berge,
K. Finsdal, T. Stousland. Paa Roga-
land: N. Lima, S. N. Oftedahl, O. Sig-
mundstad, O. Storsten, Å. Lothe. Paa
Hordaland: H. Løberg, J. Helleland,
T. Frølich, Juuhl, N. Skaar. I Ber-
gen: 0. Vollan, B. Bendixen, Jessen,
K. Hanssen. I Soen og Fjordarne:
E. Melvær, H. M. Dahl, 1. Myklebust,
I. Hæg, O. Sande. Paa Mørerne: W.
S. Dahl, E. Mohn, R. Aarflot, O. Øye,
O. Strømme. I Uttrøndelagen: L.
Fjermstad, O. Stav, M. Bjørlo, I. Johan-
sen. I Norland: O. S. Holm, 1. Me-
hus, Gladsjø, Grundstad, Frost. I Trums:
P. 8. Koht.
Valmannsvali for Vestupplandi vart
haldne um Maandagen. Enno er ikkje
spurt um meir enn eit Par Høgreval (i
Jevnaker og v. Gausdal) — hine er
Vinstre, men fraa Valdres og Gudbrands-
dalen er ikkje alle kjende enno.
I Moss og Drøbak vann Høgre.
Lysingar.
Udkommet er paa Det Norske Sam-
lags Forlag:
Norigs Soga (2den uforandrede Ud-
gave, udgivet med Statsunderstøttelse).
Kristiania 1882. 235 S.1.8. Pris
indbundet Kr. 0.80.
A. 0. Vinjes Skrifter i Utval, liste
Hefte. 416 8. st. 8. Pris Kr. 5.00
(2det Hefte lægges nu under Pressen).
Norigs Soga serlig skikket for Å mts-
skoler og Folkehøiskoler. Faaes
i de fleste Norske Boglader. — Vinjes
Skrifter ogsaa i Svenske og Danske —
og hos Samlagets Regnskabsfører Hallv.
Johansson, Lökkeveien 18, Kristiania.
MB. De, der indmelder sig som
Medlemmer af Samlaget for 1881, faar
Vinjes Skrifter og de øvrige Bøger,
Samlaget udgiver — deriblandt Romer-
brevet og senere Markus Evangelium
m. fl. frit sendte med Posten for Med-
lemsbidraget Kr. 4.00 aarlig.
Lærere og Skolekommissioner anmodes
om at bestille Norigs Soga i Partier
hos Regnskabsføreren; de vil da faa
Bøgerne frit sendte med Pakkeposten.
Kristiania, August 1882.
Styret for Det Norske Samlag.
(N. 4687 X 4).
Qvams Skole.
er tilflyttet den forhenværende Mariboga-
dens Skoles Lokale, Maribogaden No. 11.
Alle Middelskolens Klasser er i Virksombed,
ligesaa det etaarige Middelskolekursus for
ældre paa Latin- og Engelsklinjen, Latin-
gymnasiets lste Klasse og begge Realgym-
nasiets Klasser: Flere Elever kan nu mod-
tages.
Kristiania.
Nikolai Qlsens Boktrykkeri.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
