Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
BONDESTUDENTAR
81
Han arbeidde seg attende til Borde sitt og smaka
paa Punsen. Modig var han og glad. Verdi var so
hyggjeleg, og Folk var so snilde. Han fekk slik Hug
til aa tala med deim, tala ut med deim; segja si
Hjartans Meining til deim, og faa høyre deira Hjartans
Meining att; og helst hadde han Hug til aa tala med
sin kjære Ven Haugum. Men Haugum stod langt burti
Salen og rødde med ein framand Fyr, — ein stor Tosk
saag det ut til, totte Daniel; og Aslak Fjordan var
komin inn i eit anna Lag ved eit anna Bord; der sat
han og gjorde slikt eit Staak, at Daniel lo med seg,
og tenkte i Hjartans Glede, at Aslak visst alt var full.
Men Ortvedt var inginstad aa sjaa. So sette Daniel
seg til aa vente. —
— Der kom Markus Olivarius Markussen og Halvor
Mosebø kryssande hit millom Bordføtar og Styvlar;
ustøde var dei visst sjølve, og seint gjekk det; men
Markus Olivarius Markussen lo i høgan Sky.
„Ha-ha-ha-ha! Sjøgang idag! Og forb-banna mange Vrak!"
— han hermde ei kjend Rispe. Daa Halvor kom
framtil Daniel, helsa han med stor Glede; treiv Handi hans
og gratulera sin „Busenfrynd" utan Ende; og Daniel,
som elles aldri hadde kunna like Halvor Mosebø, vart
likso glad; drog han nedpaa Stolen ved Sida av seg,
og lo av di Halvor var full. Det var so morosamt
aa vera ung og slaa seg laus! Og Daniel kjende ein
urimeleg Hug til aa leggje Armane um Halsen hans
Halvor og sverja han Venskap til æveleg Tid; men
Halvor spurde etter Puns, han. Og der var Puns nok.
Dei fyllte Glasi, sagde „Skaal" og drakk. „Naa, hva
sier De om —" tok Daniel i; men Halvor Mosebø
tok til aa syngje med sitt vesle visne Maal: „Hev du
set noko ti Kjeringjé mi — uppe i Lié, i Lié!" —
„Hæ-hæ-hæ," lo Daniel; „men hva siger De om—?"
— „Jej æ Bondegut, jej, ser du!" sagde Halvor, —
„Bondegut, jej, ser du! Jej æ fra Tellemarken, jej,
Busenfreund: Hjartans-Vén.
6 — Garborg. I,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
