Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
BONDESTUDENTAR
209
han, at han torde vaage aa svara anten Ja eller Nei
paa Spursmaale um Folkehøgskulen. Det einaste han
visste var, at han trong til aa lesa Teologi eit Aars
Tid eller tvo. Han greidde ut dette med mange Ord,
og fekk det rett godt til. Sistpaa kom han inn paa
Pengenaudi si. Det var ikkje lett aa faa noko aa gjera
for den som berre hadde Andre-Eksamen, so det kom
visst til aa taka Tid fyrr han vann seg fram; men han
fekk drygje og sjaa, um det ikkje skulde laga seg. Meir
var det ikkje verdt aa segja for det fyrste, tenkte
Daniel ; han sende Breve.
Lengi gjekk han og venta paa Svar. Han tok alt til
aa undrast paa, um han skulde skrive til Grosserar Helle
og freiste med honom. Men so kom det Brev fraa
Kapellanen. Der stod, at Daniel skulde tala med Jens
Rud; so vilde han gjera Utveg. Men Kapellanen vilde
ikkje at Daniel skulde liggje altfor lengi og „lesa i Ro";
for den Teologien me no hadde, var den verste tyske
Aandløysa som tenkjast kunde, og reint ut faarleg aa
rote seg ned i; og naar alt kom ihop, so lærde ein meir
av Live enn av alle Bøkar. Difor vilde Jens Rud sjaa
aa skaffe han Arbeid naar det leid paa, men daa ikkje
meir enn at han skulde kunna lesa samstundes.
Daniel lika ikkje dette siste so godt. Men ein Utveg
var all Tid betre enn ingjn. Og so fekk ein sjaa
etterkvart. Daa han fortalde Hanna at han skulde reise,
saag han at ho vart annars ved; og han kunde ikkje
dylja for seg sjølv at han lika dette.
XIII.
Med Glede saag han Kristiania att, der det laag og
dirra i Juli-Soli, graatt og svevntungt, tyrstande etter
Regn. Her var daa i Grunnen den einaste Staden der
ein Student kunde halde ut aa liva; og han tenkte med
seg sjølv, at han vilde heller slite sine Dagar som ein
14 — Garborg. I.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
