Á ferð og flugi : Kvæðabálkur / 29 (1900) Author: Stephan Guðmundsson Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
	Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |

Full resolution (TIFF) - On this page / på denna sida - IX. Daginn eftir hlákuna - X. Austur og o’n á við

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>

Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has been proofread at least once. (diff) (history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång. (skillnad) (historik)

Um miðnætti síðast hann syfjaður varð                 og sofnaði uppgefinn þá. Og svo kom þá birtingin blækyr og svöl                 og blakti um Dalverpið lágt, Sem starði þar örist á upprunninn dag                 með andlitið náttkuldablátt. — Menn segja’ að hann Vetur sé sár á sitt gull,                 en samt hafði Nátthélan grá Með silfurvír baldírað barminn á hlíð                 inn bjarkgróna’, og skógkögra’ um á. — En framúrleg sýndist og svipdauf hún Jörð,                 því sumarsins blómskrúð var mist. Sem ríkilát æskuvon rýrnar af því                 að rætast í ellini fyrst — Öll fjöll voru gaddhvit, og grimmlegust þau                 sem gnæfðu’ yfir bygðinni hæst. — Á jökla þá legur ið harðasta hjarn,                 sem himninum teygja sig næst.

————

X.

Austur og o’n á við.

——

Við sólar-ris loksins komst lest vor af stað;                 um lægð út úr dalnum hún skreið;

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>