Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
Tileinkað
Menningarfélags-mönnunum í Dakota
frá 1889.
Við munum, þó fámenni í flokk okkar stæði,
Að fát kom á spámenn; þeir rifu sin klœði,
Og spillingahrönnum þeir hótuðu í vændum
Frá hugsandi mönnum — það íslenzkum bændum.
En nú trúir enginn það upp muni fyllast —
Og einatt það gengur svo, spádómar villast.
Nú taka menn undir það hátt eða í hljóði,
Sem hreyfðum á fundum, í ræðum og ljóði.
Þó allir um þrítugt við eltumst sem þjóðin,
Frá aldrinum tvítugs eg býð ykkur ljóðin!
Og þekkasta löngun er þulinum hárum,
Að þekkið í söng mínum rödd frá þeim árum.
HÖFUNDURINN.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
