Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Hann lilóð upp hvern torfgarð, þó tyldi ekki neitt
Af tildrinu mein-fúna og illa.
Flest störf hans og ræða var rústarverk eitt,
Tómt ramh við í skörðin að fylla.
Ef hjúin hann spurðu, hvort afhrot var enn
Ið einfalda og bers)Tnilega ?
Hann sagði þau væri ekki vísindamenn,
En viðsjált ið al-náttúrlega.
Þó fann hann, að viðhaldið varð honum strit,
Að vanblessun settist i búið.
Ei afli né fjárhöld, sem færa mest nvt,
En ílest, sem var úrkast og rúið.
II.
Og félítill sat hann með ellinnar ok,
I öngum með vonirnar feldar —
Menn reyna það einatt í erindis-Iok,
Þá austrið er skýjað og kveldar.
Hjá hinum var búsafnið hundraðafalt,
En hans hafði af ’onum rakast.
Og það sem að lafði var úrkynjað alt
Og uppdráttarsjúkt—Það var lakast!
Steplian G. Stephansson: Andvökur.
r.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
