Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Því Óðinn ei bíður, svo logn sé sitt leiði,
Að loí’tið sé ugglaust og sólskin í heiði —
Hann andaði á jörðina vökvandi vindi,
Svo veröldin grátfögur s\rndi sitt yndi.
1908
Haustmorgunn.
Hér í nótt um húsið mitt gekk rosinn,
Heiddi og kyrði morgunlýsa grá,
Skreið með jörðu skugga-kólgan blá,
Undir henni héruð hélu-frosin —
Kvíði eg við, að verða nú að fá
Varpann minn og blómstrm mín að sjá
Dauða-föl í dag, með kalin brosin.
Fanstu ei hroll og húmsins ófagnaði
Hverfa í skyndi í yls og geisla spor,
Þegar sólar mitt á milli og vor
Stjörnu-skuggann l)ar á stöku staði?
Iír sem hnípni hugur manns og þor:
Horfa á svona fríð en bráðkvödd vor!
Sólmvrkvann í sveitabóndans hlaði,
En þau gleðja enn þá mörgum sinnum,
Æðra lífið þeirra vel eg skil:
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
