Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Þessa kneykslunar-manns,
Sem að hampar fram þrá sinni af rælni.
Mér var sjald-sýnt um það,
En var sama, hvort að
Eg var settur i ljós eða skugga.
Fyrir veðranna veif
Kvað á víð og á dreif,
Eins og vindharpa strengd úti í glugga.
Enn þá brýt eg mitt blað
Svona bundinn við það —
Eg íinn bilbug sem leiðir um geðið,
Þegar hinkra mér lijá
Þessi hálf-verk min smá,
Eða hitt sem eg gat ekki kveðið.
Helzta hugnun sé það,
Ef sú heimska: að eg kvað!
Gæti hlúað að rót undir snjánurn,
Orðið lág-Iiljum stöð
Sem in litverpu blöð,
Sem að laufvindar hrista o’n af trjánum.
Þegar sat eg með sveit,
Sein var söngglöð og teit
Og sem sæindi mig skáldmætis hrósi
— Vel eg vinahót finn—:
Mér fanst verðleikinn minn
.Etlw að vorkennast undir þvi Ijósi.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>