Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - VII.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
_184_
lange, magre ^tig, og det viste seg, at han hadde
Maane.
Daniel likad seg ikkje, der han sat; det var
kaldt og uhyggjelegt, og Livet her var visst
strengare, enn han hadde tenkt. Han vaagad seg burti
Døri og spurde vyrdsamt, um det altso var so, at
Redaktøren ikkje kom i Kveld?— »Kommer straks«,
knurrad den graae Ryggen. Var det hellest nokot,
han kunde greida? — Mja — nei, det-var . . . Vilde
han kanskje hava Arbeid i Bladet? Var han
burt-vist fraa Universitetet kanskje? — Nei, Daniel var
daa ikkje det. — »Naa, godt. Alle, som stryk
til Artium elder vert burtviste fraa Skulen kjem
gjerna her og vil vera Bladmenn, ser De; me kunde
forsyna heile Europia med slike Bladmenn, — so der
bør De ikkje konkurrera. Godt; der kjem han.«
Daniel vende seg bleik mot Døri og budde seg
til aa helsa. Inn gjenom Døri snudde seg ein diger
Kropp i ein diger Vinterkjole; paa Hovudet hadde
han ei Skinnluva og yver det runde, gamle
And-litet eit Par store Hornbriller. Daniel bøygde seg
Gong etter Gong; den gamle svarad ikkje, men gjekk
burt i ei Kraa og tok av seg Kalosjerne og
Overfrakken. So kom han stigande med gamle, varlege
Stig dit, der Daniel stod, helsad ikkje, sagde
ingenting, men stirde stivt gjenom Brilleglasi. Daniel
for-klarad i snaavande Hast, kva det var, han vilde;
Gamlingen riste paa Hovudet og sagde Nei. Nei,
han visste ingenting. Han hadde hjelpt ein og annan
i Veg fyrr ... »sit ned, Guten min!« — Gamlingen.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
