Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - VIII.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
_202_
forstod ikkje dette fullt ut; men han forstod, at Rud
maatte hava Rett; for han talad so myndigt og so
sak-kunnigt. Og som Daniel no var modig og mett,
sagde han i full Forundring: »At Folk vil finna seg
i slikt!« Rud smilte. »Me er litt dauve av oss, me
Nordmenn«, sagde han. »Aa ja, det er væl so«,
svarad Daniel. Rud heldt fram, men laagt og
løyn-voret: »Hellest er det ikkje sagt, kor lengje me finn
oss i det.« — »So?« — »De maa ikkje snakka um
dette; men det kunde væl henda seg, at her ein god
Dag . . . vart litt Leven.« — » Leven ?« — »Ein
Demonstrasjon, forstaar De . . . ein Pipekonsert elder
nokot slikt . . . Vilde De i Tilfelle vera med?«
Daniel kjende seg gjøld ved den Tiltrui, Jens viste
han, og han svarad med Gled$: »Ja visst vil eg vera
med!« — Jens saag paa han. »Skal det vera eit
Ord?« — »Lat gaa.« — »Kor bur De?« — Der og
der. — »Godt, so skal De faa Bod, naar Tidi kjem.
Men Tonn for Tunga so lengje ?« — »De kann lita
paa meg«, sagde Daniel.
Daa dei kom ut, foreslog Jens Kaffi, og Daniel
gjekk med. Strakst etter kom han til aa tenkja paa,
at her kunde han kanskje paa ein fin Maate slaa
Pengar til Husleiga. Han braastansad og sagde: »Aa
nei, eg hev nok ikkje Raad til dette. Eg slog sund
den siste Dalaren min i Dag, so no gjeld det aa
spara.« Daniel vart litt raud; han trudde Rud maatte
forstaa dette. Men i ein forundrad Tone svarad Jens
Rud: »Eg spanderar Kaffien naturlegvis!« — »Aa
— ja — Takk«, mumlad Daniel flat. Han hadde
Garborg: Bondestudentar. 13
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
