Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - I - 4. De tre fra «Artistenes By»
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
98
dypt da han kom inn i salen, og de hvisket over-
veldet, så høit at han hørte det:
— EI artista! El gran artista!
Så tidde Vicente ved måltidene. Han gikk i Parque
Central, og av og til mellem menneskene på Aveni-
daen, og han hadde Leons brever.
Men månedene gikk, og også brevene blev sjeld-
nere. Leon nevnte ikke mere sine dikt. Der var hun-
dre ting å lære, plantasjen tok all hans tid. Leons
verden blev en verden av dollars og sukkerpriser, og
han hadde så lite å skrive om til vennen i La Espe-
ranza. Vicente gikk ofte forgjeves når han spurte
efter brev. Da blev han ensommere i hotellet. De
så ham ved måltidene, men han snakket ikke med
noen, og ingen brydde sig videre med ham.
Han hadde et økenavn en tid, men det hadde så
mange i La Esperanza. Pikene gav ham det. De
kalte ham «El Seco» — den tørre — fordi han aldri
hadde forretninger med dem. Når han kom ned om
kvelden, ropte de: Hvilket hus går han til? Er vi
for dyre for ham? Går han til niggerne i Calle
Norte? — Men da han aldri svarte dem, lot de ham
i fred, kanskje mest fordi han var lite å se på.
Der var to ord som de brukte svært ofte, pikene:
simpatico og interessante. Vicente fra San Geronimo
var ingen av delene. De visste at han arbeidet på
jernbanen, at han tjente lite, og at han likte å gå
på Sjette Avenida nu og da. Og de visste at han
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
