Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - I - 4. De tre fra «Artistenes By»
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
120
get å motta disse quetzaler av en venn. De blev to
om reisen. De bragte Vicentes lerhoder med sig i en
kurv, forsiktig innpakket og dekket til med våte klu-
ter; doktoren ønsket dem buen viaje, og donna
Elvira stod i portgangen en morgen og så dem bære
kurven mellem sig over det store torvet til stasjonen.
Og hun lo, fordi kurven var alt de hadde.
Det var regntid, og hver dag gikk skurene tungt
over Costaen, men nettene var klare og kjølige, og
månen var full. De reiste om natten. Om dagen
rastet de i gjestgiveriene ved veien. I begynnelsen var
tyrefekteren munter, for da de red ut fra Retalhuleu,
hadde de truffet noen arrieros som kjente ham og
som ropte: Der har vi don Paco. God reise, don
Paco! Og dette var nok for den forfengelige mann
— i to dager var don Paco meget oprømt.
Han sa til Vicente:
— Du ser de kjenner mig.
Og han fortalte adskillige historier på veien gjen-
nem lavlandet.
Men efter hvert som de kom høiere op og nærmere
hjembyen, blev han tausere, og da var han ofte mis-
modig og snakket om det som ventet ham i San
Geronimo. Og når de rastet ved veikanten, hendte
det at han tok frem disse Vicentes lerhoder og satt
og så på dem lenge, og efterpå var han alltid nedfor
og tung til sinns.
—Når du får hugget dem, sa han, gjør du en
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
