Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
86
við engum peim, sem vilja bjarga sér á eigin
ábyrgð og kostnað. Enginn veit að hverju
barni gagn verður. Sú er mín trú, að peir,
sem eiga eptir að endurreisa ísland, ei pess
rerður auðið, verði fremur íslendingar vestan
hafs en austan!" Að pessu var mikill rómur
gl’ör. Hinn aldni og spaki ‡>orlákur (úr sveit
f>orgeirs Ljósvetningagoða) stóð nú upp og
skoraði á mig, að verða likur |>orgeiri og
„miðla svo málum, að hvorirtveggji mætti vel
við una". Jeg kvaðst hafa vilja til að freista
pess, en sagðist pó vita, að miðlunarmenn yrðu
optast misskildir og nefndir „miðlungsmenn",
og frá skildir öllum atkvieðamönnum sinnar
aldar, eins peim, sem berðist í broddi
fylk-ingar, og peim, sem verðist með hinum, sem
sótt vœri að baki. J>ví — sagðijeg — í
fram-sóknarstríði pjóðanna eru margir, sem vega
að baki og vilja koma í opna skjöldu, en við
peim pavf lika að horfa. En — nú var komin
miðnótt og pótti mér heilsunnar vegna mál að
leita hvíldar. Lauk svo einum hiuum
minni-legasta degi, sem jeg hefi lifað. Yaktijegalla
pá nótt sakir ofpreytu og —hugsana, sem hér
eru ekki skrifuðar. Daginn eptir ók jeg til
vinar rníns, Björns Halldórssonar, sem átti
garð par skammt frá í djúpum skógarlundi;
skírði jeg par dótturbarn hans. Skömmu
síðar komu prestsbjónin frá Garðar og frú
Jónasson og voru að fylgja á leið sfcra Jóui
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
