Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
55
»Fórnin á Karmel«. »Ljónagröfin«, »Jónas í sjávarháska«, »Undurnjólinn«. Mest
er orðsnilldin og formfegurðin í kvæðunum »Letrið á hallarveggnum« og »Sýnir
Esekíels«; svo að segja hvert orð í hinu síðast nefnda kvæði »ómar og hljómar«;
fegurra kvæði frá formsins hlið er víst ekki til á islenzku, og þótt víðar v;eri leitað.
Ekki minnst vegna þess, hve íslenzkur blærinn yfirleitt er á kvæðunum,
munu þau verða þjóð vorri kær; sem dæmi þess, hversu íslcnzk (í orðsins beztu
merkingu) biflíuljóðin eru, má nefna »Leiðangur Abrahams«, en þó einkum þetta
í spádómunum um Messías:
Hinn nýji Davíð, drottins hirðir
í dimmum hríðum sækir hjörð,
og sauðum góðar býr hann byrgðir
og bælir þá á frjórri jörð.
Hjer verður hirðirinn íslenzkur sauðamaður, er sækir tjeð í vetrarbyljunum,
og ísl. smalasveinn, sem bælir ærnar á sumrin.
Vjer höfum ekkert út á Biflíuljóðin að setja, að eins hefðum vjer óskað,
að kvæðið »Dýrin« hefði verið ort með öðrum bragarhætti; það líkist helzt til
mikiö rímnakveðskapnum gamla. Sömuleiðis má geta þess, að í einu kvæði
hefur skáldið lagt Davíð konungi kristin orð og kristilegar hugsanir í munn,
sem Gyðingurinn Davíð gåt ekki haft. Allt fram að Krists dögum álitu Gyðingar
tilveruna í dauðra ríkinu huggunar- og gleðisnauða. og þessi skoðun er almenn
í Gamlatestamentinu. Þeir trúðu því að sönnu, að líf væri til eptir þetta, en
áður en upprisuljós Jesú Krists kastaði geislum sinum inn vfir það myrkur og
þá skugga-tilveru, var dvölin þar fremur hryggðar- en gleðiefni, jafnvel
trúuð-um Gyðingum, og hugmyndin um Messías, frelsara mannkynsins, sem guðs
eiginu son, varð eigi ljós, fyr en Kristur kom í fyllingu tímans; jeg á hjer við
sfðasta erindið í hinu fagra kvæði > Kveðja Davíðs« (bl. 242 -44). — Vjer teljum
bók þessa einhverja þá beztu, sem vor litla þjóð hefur eignazt, og er þó hjer
að eins átt við fyrri hlutann; hinn síðari (Nýjatestamentið) er enn óútkominn:
mun hann víst ekki verða lakari en hinn fyrri; innilegleikur skáldsins mun þar
koma enn betur fram, og þar sem hjarta hans slær með í ljóðunum, eru þau
fegurst. í síðara partinum munum vjer sjá hann á trúarinnar hæð og himninum
því enn nær en í fyrra partinum? þetta er bein afleiðing af efninu; og þó má
segja um þennan fyrri part, að í honum hafi sira V. óbeinlínis »kveðið Jesú Kristi
dýrðlegt sigurhrós«.
Hin ísl. þjóð þakkar óefað í einu hljóði sira V. fyrir fyrri part
Biflíuljóð-anna og bíður hins síðara með eptirvæntingu. Sömuleiðis á herra Sig.
Kristjáns-son hinar beztu þakkir skilið fyTÍr, live fljótt og vel hann hefur komið BifHuljóð
unum á prent; útgáfan er í alla staði prýðileg.
Margt af því, sem Bókmenntafjelagið hefur gefið út, mun fyrnast, en
Biflíu-ljóð síra Valdimars munu geymast á vörum og í hjörtum kristinna íslendinga
og, er tímar líða, skipa sæti við hliðina á Passíusálmum Hallgríms Pjeturssonar
í bókmenntum vorum
G/a ’97-
Haraldur Nielsson.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
