Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
216
viljandi og óviljandi. Og okkur getur þótt gaman að hlýða á
tölur þessara ræðumanna mörgum sinnum, við getum skygnzt
talsvert inn í liugarlíf þeirra og fengið mætur á þeim,— en hverju
eigum við að veðja? Okkur mun þó jafnan taka sárara til
sam-vistamanna okkar og nágranna, þótt þeir hafi aldrei útausið fyrir
okkur hjörtum sínum í faguryrtum minnisræðum. Nei, við höfum
bara vanizt þeim í æði og umgengni, sjeð |>á ganga að vinnu
sinni, heyrt þá skrafa og skeggræða, hvern með sínum róm, sínum
hugsunarhætti og smákækjum í hreyfingum og látæði, og öllu því,
er greinir einn mann frá öðrum, með öðrum orðum, við höfum
kynnzt lifi þeirra; og hafi nú einhver þeirra manna, er við
þannig höfum lært að þekkja út og inn í lífi og hegðun, orðið
fyrir einhverjum óvanalegum örlögum, þá
sýslar hugur vor þegar töluvert um hann
og hann liggur oss miklu meir á hjarta
en ræðumaðurinn, sem vjer höfðum lcynnzt
að eins á hátíðum og tyllidögum
Það er einmitt þetta, sem Hermann
Bang hefur sjeð og lagað frásögn sína
eptir. Sá sem les bækur hans, fær aldrei
ástæðu til að hnýsast frekar eptir
hvers-dagslífi persónanna, þvi að þær eru allt
af að, þær vinna og skrafa, skrafa og
vinna og gjöra allt þaö, sem nú einu
sinni er títt að menn hafist að — i óþreytandi önnum; og
um-hverfis þær er lika allt á ferð og flugi, hundarnir gelta, kettirnir
hoppa á húsþökunum og vagnarnir skrölta á götunum. Meðan
maður er þessu óvanur fer maður ósjálfrátt að hugsa um, hvort
lífið sje nú í raun og veru svona eilíft óðagot; — þarna er maður
rneð öndina í hálsinum á sífelldum þönum eptir öllum þessum
erli í skáldsögum Hermanns Bang; og allt þetta aukalið i sögum
hans leggur með orð i belg, bæði hundar og kettir og vagnar!
En ef vjer nú sjálfir förum að hugsa um einhver atvik, sem á
dagana hafa drifið, þá verðum vjer brátt þess varir, að þau standa
oss fyrir hugskotssjónum með öllum þessum aukaatriðnm, er i
fljótu bragði virðast þýðingarlaus, en er þó þannig varið í raun
rjettri, að án þeirra heíði atburðurinn orðið allur annar.
Bang hefur farið um sjálfan sig svofelldum orðum: »Jeg sje
persónur minar aldrei öðru vísi en í einni m3nid eptir aðra, heyri
Hermann Bang.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
