Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
149
henni eru 152 myndir, og af þeim eru 13 störar litmyndir. Eru þær
allar gerðar af málaranum Collingwood og snildarlega frá þeim gengið.
Þær eru allar af sögustöðum, og því eins og eðlilegt er, langflestar af
Suður- og Vesturlandinu, þar sem meirihluti sagna vorra gerist. Af
Norðurlandinu eru og eigi allfáar myndir, en af Austurlandinu fáar,
enda er fremur lítið um sögur þaðan, og höfundarnir hafa heldur ekki
ferðast þar um nema á siglingu fram með ströndinni. Allar eru
mynd-irnar hinar prýðilegustu, og sumar eru unaðslegar. Af litmyndunum
skulum vér sérstaklega nefna myndirnar af Þingvöllum (3), Þórsmörk
og Markarfljóti, Borg á Mýrum og Gilsbakka. Að því er vér ’þekkjum
til, em allar myndirnar mjög líkar stöðunum sjálfum. En auðvitað geta
jafnan verið skiftar skoðanir um það, frá hverjum sjónarhól staðirnir
njóti sfn bezt, og vanséð, að slíkt komi ætíð beim við sjónarmið
lista-mannsins, þó fáir hafi að öllum jafnaði eins glögt auga fyrir hinum
rétta stað eins og einmitt hann.
Eins og gefur að skilja eru myndirnar sjálfar aðalefni bókarinnar
og textinn að eins þeim til skýringar. En honum er þó svo varið, að
jafnvel án allra mynda mundi bókin þykja bæði skemtileg og fróðleg.
Textinn er sem sé gagnorð lýsing á sögustöðunum og öllu því helzta,
sem gerst hefir á þeim. í honum er þannig útdráttur úr hinum beztn
köflum í sögum vorum, og vel valið og smekklega. Þar við bætist,
að framsetningin og búningurinn er mæta góður. Málið á bókinni
(enskan) er beinlínis fagurt, oft nokkuð fornyrt, en þó tæplega meira
en góðu hófi gegnir. Þýðing höfundanna á íslenzkum nöfnum og
samanburður við forn ensk nöfn ber oft vott um eigi alllitla málfræðislega
þekkingu. T’eir skýra og frá þýðingingu ýmsra keltneskra nafna, sem
fyrir koma i sögunum, og geta um leið um hinar upprunalegu myndir
þessara nafna. I’annig segja þeir, að »Dufþakr« (.Dubhthach) þýði
Surtur, »Drafdritr« {Dreaeh-treitké) Skorpinsmetti, »feilan» (faclan)
úlf-hvelpur, »Melkorka« (af mri — hunang og corcar — rósfagur,
blóm-legur) Blómarós (hunangsblómi). Orðin »slafak« (grastegund) og »kraðaks,
(morandi, sægur), sem tíðkast sumstaðar á íslandi, segja þeir að heiti
á keltnesku slamhac og creaclit (*creaghag). Þeir álíta og að bæði
»Sámur« og »Kollr« sé keltnesk nöfn {Sam = Móri og Coll = Hasl
(hesliviður); — Colla Hasla (heslistöng) sé haft sem eiginnafn í írsku).
En þó að textinn þannig sé yfirleitt góður, þá er hann þó engan
veginn gallalaus. í honum bregður fyrir hér og þar ýmsri ónákvæmni
og smávillum, sem stundum bera vott um heldur mikla fljótfærni.
I1annig er á bls. 59 mynd af rúnasteini, er höf. segja, að sé á leiði
Kjartans Ólafssonar í kirkjugarðinum á Borg. Þetta styðjist við gömul
munnmæli, enda sanni letrið á steininum að svo sé, því það hljóði
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
