Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
" Overmenn.
Fedraheimen.
Prik- for Fjerdungaaket Kr. 1.10
med Porto og alt, Betaling fyreaat.
Gii Mad ani dei mule-3 ZMM
Lysingar kostar 10 Øie Petitlina,
og daa etter Magten fyr større Botstavar«
Ndj ZFI
CLautdag den 11te Heptemtser.1880. ·»· « 4. Aakg.
»
i
lt
»—»,-.—- -.—-—-—«—»–»-—V« -—. «—»–-—-—-«- »—» —. - .-. »—· »«—» ––- «»-—. YWW
Det 4de Bud.
Eitl hoyrer no ofta dei klagar yver, at her
er formykje Fridoiri i alting no: alle vil vera
Herrar og ingen vil lyda. Serleg er det den
«simple Mannen«, dei klagar hver. Hciii bryr
seg ikkje lenger um det 4de Bud; han vert meir
og meir sjolvraadig og meir og meir kautmotsine
Her er med andre Ord eit mindre
godt Samhove millom Over- og Undermenn no
en fyrr", vert det sagt.
Eg trur iktje, at dette hev seg pleut soleids.
Det kann væk vera, at Samhovet millom Embcetts-
menn og vanlegt Folk var meir «faderlegt« fyrr
enti no; men kjærlegare og sannare var det
knapt· Tvertimot trur eg, at Folk hjaa oss aldri
hev vyrdt sine Overmenn paa ein sannare Maate
enn no. err viste dei erdnad for dei av Ræk-
hng, no meir av Tillit, fvrr for Standens
Skuld, men no for Dugleikett. Og dette kjem
av, at her er meir Upplysniug Di meir upp-
lyste Folk vert, di meir veit dei aii setjiiPris paa
deri sanne Dugleiken og paa Folk, som dei ser
vil dei væl.
Men altid skal det likeveel vera Vonden og
den «simple« Mannen, som skal hoyra, at han et-
trassig oki nrimeleg og ikkje vil vita fine Plikter.
Det er han, som altid hets Urett, han, som ikkje
brvr seg nm det 4de Vild, han, som ikkje vil
Enti um det stundom kunde
hoyra Sanningi.
henda, at andre og mistok seg i so Maate «?
Her er ei Sogii, som fynest visa det.
Det var eingong paa ein Ekser-9Jto —- Snme
segje«r, millom oss sagt, Hr.«Redciktor, at det skal
ha hendt no i Snmar, men det er vcel ikkje tru-
legt ——; men det var daa ein Stiftskapellan, som
var der paa Moen og var Feltpreft. Millom an-
dre Foredrag heldt han ogso nokre nm det 4de
Bud. Det gjorde han klaart og greidt. Han lagde
nt um baade Overmenns og Undermenns Plikter
og kom daa og innpaa Um det rette Samhotm
millom Soldatar og Osfiserar«. Soldatarue hovrde
paa dette og hadde ingen Tiiig aa segja paa det;
det 4de Bud boygde dei seg fore. ien Osfise-
rarne ——? Diki fann, at det var altfor nhoflegt
av Presteti aa segjci Sanningi til so store Folk
som dei, — og so skreiti dei ein skarp Klage yver
Prestett til hans kyrkjelege Overmeim Og dei
kprkjelege Overmenn sann vist og, at Kapellanen
hadde voret for djerv, naar han vaagadaalesa det
4de Bud sor dei Herrar Ofsiserar, og dei baud
Kapellanen reisa av ein annan Stad, utpaii Lan-
det, millom Bondek; der kunde han lesa det 4de
Bttd so mykje han vilde. — — —
Her ender denne Sogti.
derleg, men ho skal vera sann.
J dette Tilsellet var det altso dei Herrar
Overmenn, som ikkje vilde vita sine —Plikter, som
ikkje vilde hoyra Sanningi, som ikkje brydde seg
Ho hoyrest forun-
nm det 4de Bud! Og i dette fekk dei militcere
MWJ««M«MVW
Overmenn Mcdhald av dei kyrkjelege Overmeun!
— Kva skal me so tru elder segja.
Eg tenkte det 4de Budvar likt for alle, eg!
Den 19de Ang. 1880.
D.
Missionen og Politikken·.
Det er mange i denne Tid, som driv sterkt
med aa hlanda Religionen ihop med Politikken.
Dei verste av alle er nok Prestarne og deirci Ha-
lehengjarar. Gjeng det galet med den konservative
Politikken, so lyt Kristendomen fram og hjelpci;
men gjeng det mindre godt paii Religionens Um-
raade, so er det den «radikale» Politikkeit, som
fazr Skuldi. Og so gjer dei alt det dei kann for
aa doyvii ned det politiske Livet, ssom no eri
Sprett hjaa oss-· «J den Bykxdi er dei altfor
politiske;» «han hadde voret ein gild Mann,hadde
han ikkje hlandat seg so upp i den stygge Politik-
ken", offr. Og so dreg dei so sutsamt elder svi-
vyrdeleg paa Akslerite.
Men samstundes er dei ofta sjelv midt npp
i «den stygge Politikken!» Cg minnest ein Prest
her isjor; han var hellest konservativ; strakst fyre
Thingvalet sagde han utn ein liberal Preft paa
Vestlandet: »Han er vist ein dugande Mann som
Prest; men han skulde ikkje blanda seg so npp i
Politikke11; Prestarne skulde aldri verci Storthings-
menn«. Men kva hender? — Den same Preste11,
som sagde dette, han sagde seg sidan sjolti viljug
til aa taka imot Val til Thingmann, og Thiiig-
mann vart han! — Dei« heri me heile Greida.
Det kjent herre an paa, kva Sida Eiii stend paa
i Politikken· Eiit kann driva so mykje Politikk
Ein vilkberre Ein driv den «rette« («rechte«)
Politikkeii.
Men det var nm Mission og Politikk, eg
skulde skriva. Hoyr no daa.
Pkici Misfioics-Krinsm«otet i Forde for Be1«-
gens Stist her i Snmar vart den «radikale«
Politikk nemnd som ein av Grnnnarne
til, at Missionssansen ikkje hadde vakset
so sterkt som han skulde paa mange Stader i
Vergens Stift. "
«Radikal« Politikkl Kva meinte dei med
det? Det var nok ikkje den «konservative;« so
vidt trur eg, eg kjenner dei. Det maatte vera
den liberale. Her ser me. Deii konservative
vart ikkje nemnd; det var herre den liberale,
eller, som dei segjer, den «radikale«, Politikken,
som vart banlyst og brennemerkt som Fjende av
Missionen og Guds Rike
Slikt er me no altid so vel kjende med, at
det skrcemer oss ikkje stort; men det er likevcel
leidt aa sjaa, at det skal koma fram endaa paa
slike Mete, som skulde vera gjenomstroymde av
Broderkjcerleik og Fred, men ikkje av den Aand,
som avlar Strid og Utaalsemd millom Brodrom.
Trttr mine kristne Vredrar verkeleg,
MM—««·«M»»—«»««»U »««W
at dei politisk konservative kann fora elder fører
eit kristelegare Liv enn dei liberale?
Trur dei verkeleg, at ein frilyndt Poli- .
tikker ikkje kann vera ein sann Missionsven?
Trtir dei, at den liberale Politikken ikkje
kann vera boren av og samd med den sanne Bro-
derkjærleik?
Trilr dei det, so lyt deisannprova det. Men
kann dei ikkje dette, fo skal det standa elder ret-
tare falla som laust og grunnlaust Snakk, som
dei burde agta seg for aa koma med.
Paci Slntten dette: Koiii ikkie ostare med
slikt paa eit kristelegt Brodermotel Det duger
berre til aa skilja istadenfor aa samla, vekkja
iothng og Uvilje istadenfor Kjærleik. Eiii maa
ikkje tru, at ein batar YJtissionssaki paa den
Magten-
Eg sluttar med aa ynskja den kjære»Missio-
nen all Framgang paa Sannings- og Kjasrleiks-
grunnen, den einaste rette og gode.
Vergetis Stift 20de Ang. 1880.
. A. E.
Eet bikd «Vergensposten« taka npp dette
Stykket. -
Litferdi hans Ole Ball.
(Brev sraa Bergea).
Me stod der nte paa Nordues, smsgjeklcedde»
ventande paa Eimbaaten «Kong Sverre««, som
skulde fora Liket hans Ole Bull til Bergett sraa
Lysot)i. Det var godt Veder med Solskiii og ei
fin Havgula; Fanorna i Syrgjebitiiad boygde seg -
helsande, Musikken tok til aa spela og Mannfjol-
den song Welhavens ovsagre Kviede: «Hvor sodt
at savnes af Astnens Frer«-, daa «Kong Sverre«
synte seg i Kvarven Eimbaaten seig smaatt
framum Askelandet under Songenz tvo Rader med
flagprhdde Eimbaatar fylgde «Kong Sverre« inn
Byfjorden So gjekk me gjenom Strandgata og
stellte oss upp, med kvart som me naadde fram,
itvo Rader, og det vardt lange, lange Rader;
attansyre stod Menneis,ttve11d(k og Vorn, og so
Folk i alle dei opne Vindango Kista han-3 Ole
Bull var komi paa Land og sett paa Likvogni, og
Ferdi gjekk no til Ktnkkjegardetr J Broddeti kom
Bonder sraa Lysoyi med det norske Flagget; der-
etter Songarar og Musikkorpset; so ein Flokk med
Unge, svartkleedde Moyar; dei bar Gnllstasen,
Sylvskaaler og andre Gaavor, som Ole Bull hadde
fort heim sraa sine Ferder; so kom den opne Lif-
« vogni med Kista, goymd i Vlomar, og sidan Syr-
gjeferdi. — Det tok deg um Hjarteroterna aa
skrida fram millom desse store, stille Folkehopa1«,
medan Musikken spelad Chopins Syrgjemar·s; alle
Kyrkjeklokkor ljomad, og 17de-Mai-Kanonorna song
fraa Skanseti sitt tunge Farvel i Miuntskot.
Attmed Kyrkjegarden ligg ein heg «Vakke,
Foteii til Fløyfjellet; den var og fyllt, iDag som
aldri syrr, med Folk, unge og gamle, nppetter og
nppetter; dei stod og saag uttyver Kyrkjegarden,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
