Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
l l
168
3edraheimeu.
lsde Oktober 1880.
politikkeu, — ikkje fordi at me vilde gjeva kvart
eiuaste Ord i Stykket ut for eit Evangelium —
Det veit "Fedrel." godt. Men det er merkje-
legt, at dette Bladet, som tigjer so trutt til mange
andre Ting, me hev sagt det og spurt det um,
just skulde sinmi Grunn til aa hefta seg ve
dette! .
General Wekgeland er nok endaa ikkje ferdig
med Jvar Mortenson og dei tvo Medshndararne
hans.» No skal han ha fhreskrivet, at Doineit hver
dei skal forkhnnast ved Hanstmynstringi for alle
Soldatar av Telemarkens Bataljon og kanskje sor
heile Brigaden· Dei store Shndararne skal liksom
setjast iGapestokken, etterat dei hev stadet ut Straff.
Dei skal brnkast til Skraemnr. Slik Aatferd skal
etter det me hev hehrt av Militeere, ikkje hellest
vera brukt, iallsall ikkje ved slike Tilfelle og i so
stort Maal, so dette shnest veranokot, som Gene-
ral Wergeliitid sjelv hev funnet paa sor aa
gjera Straffi dess thngre og saarare. Utn so er,
so lat Folk vita det. ’
Det er smert, so ivrig som denne General Wer-
geland er i Tenesten! Hev han so godt Samvit,
tru, at han synest hava Rett til aa vem so streng
tnot andre —? "
Magnns Vrostrnp Landstad er daan.
Tvo Stor-væk vil gjera Minuet um denne
Maunen udohdelegt i Norig: Folkevisnrne og
Salmeboki. f s
Hcm var 1nill. a. Heidersmedlettc al- det norske
Samlag.
Kapteitt Gregerscti skal hci vortet Kopist i
Armedepartementet, sortel «Daglel
Me kan ikkje tru so galet. Det vilde daa
pleut vera aa gjem Narr av den djerve Kapteinen
og store Politikkere11. Httti maa daa sauneleg knnna
venta større Fraingaug enn som so.
Men kauskje vil dei gjera Mannen til Kopist,
for at han fhrst kann lasra tilgagus aa lhda, fhrr
han lærer aa «bjoda?«
I Amcrika er dce no rimeleg, at Republika-
nararne kjein til aa vinna, so Garsield vert
President. Dte er Judiana og Nh-York Statarne,
dei heve vore uvisse um, kva Pa1«ti der vilde vinna.
No heve dce vore eit anna Val i Judiana, og daa
Republikanararue heve vunneidæ, so er dae rimeleg
dei vinu, naar dæ skal veljast Valmenner til Pre-
sident an.
daa banka det paa Husdori. So seint kunde Eiii
daa ikkje venta Framaude Columba koiii strakst,
og Teuestegjenta. «Det er ikkje noko", sae ho og
gjekk aat Deri. Ftyrr ho lett upp, spurde ho like-
væl, kven det var, som hauka Ei sotRohstsvaraz
«Det er eg". StrakstvartTrebommen,somstengde
hver Deri, lyst Upp, og Columlm kom inn att med
ei liti Gjente, ikriug tie Aar gamal, berrfott og
i Fillnr, med eit larvntte Klasde krinkj Hovude,
som ikkje heilt kunde halde ihop dei lange Lok-
kanue, svarte som ein Ramneveng Barne var
magert og bleikt, og Hndi solbreitd; men Augo
lyste. Diia ho saag Orso vart ho litt rcedd, stansa
og helsa han paa Vondemaate; sia tala ho laagt
med Columhaog gav ho ein Fasan, som nvleg
var skoten. —
«Takk, Chili", sae Colnmba. "Seg Morhror
din og Takk Haii liver vel?»
«Ja Takk, rigtig væl, Frøketi. Eg hev ikkje
kunna kome fhrr, avdi han vart so heft. Eg hev
venta paa han tri Timar upp i Holte«.
«Og du hev ikkje ete tilkvells?»
»Sanneleg, Frøkeit, eg hev ’kje havt Tid".
»Dn skal snart faa Kvellsncat. Hel) Mor-
bror din Mat enuo?"
«Litt, Frøken; men det er Krut, han vantar
sramsor alt«.
»Eg skal gjeva deg Krttt og eit Brand aat
han. Ved han spara paa Krute; for det er dyrt".
Tyklekike vil gjeva seg no, segjer dei. Mon-
tenegro skal faa dce Lande, som er tildnmt der.
Dæ ser soleids noko fredelegare·tit en shrr, men
ingen veit kor lenge dee kann vara. Grelland aukar
Heren sin og laaner Pengar.
Stoktingsmann S. Nilsen hev varte Postex-
peditor i Boden
Minnestytte hver Pek Bg lBrevlL Nokre, som
baae var ·gott» kjende me Per Bo og Venner av
Folkehogsknlescikji og Maalsakji, hev skote saman
og sett upp ein stor Bauta elder Minnestein hver
Per By paa eitt liteu Hattg ve Vonheims Folke-
hngskule Dei thkte, at det var rettast at hatI sto
der; for Per Vel hadde gjort sotnhkje fhr Skulen.
Onsdagetc den (5te Oktober var de ein Minnefest
paa Vonheim hver honom. De var daa akkorat
femti Aar, sia Per vart fødd. De var ein gjild
Fest. Vel hundre Menneskje hadde mett fram.
Frits Hansen heldt ei Talelde Stotta. Han sagde,
at de hadde inkje noko aa segja, um dei hadde
reist upp denne Steinen, dersom inkje den Man-
neu, som Steineu var uppreist hve1«, hadde livt
eit sovore Liv, at han hadde fortent han. Hcitt
tala so um sAser og nm dei Sakjerne, som han so
trutt hadde treeva fyr. De var daa Hogskulesa-
kji og Maalsakji og ellest alt, som kunde hjelper
Folkje fram til Fridoirc og Sjolvstt)re. Hanseu tala
gott. Etterpaa var vi inne i Skulestovurne ei
Stund uthver Kvelden De var Viii og Kaknr
aa faa der, og der vart halde mange Talar.
Breiti tala shre Frendarne aat Per, og hnskte, at
det maatte gaa dei gott, serleg den vesle Guten
hans. Hciti takka fhre at dei hadde sett Steinen
ve Sknlen. De Aare, som Per Bg vart fodd
(1830) var eit Merkjeaar; i dei 50 Acir sidan
hadde mange Bviider vokse upp, sont hadde vorte
gjilde Poletikkarar. Hcitt nemnde Ueland og
Jaabek og Velde og S. Nilssen og Kristjritc
Fouguer. Men han trudde ikkje nokon hadde vore
so klaarethd i de folkjelege, som Per Bo. Ma-
tiass Skard tala fhre Friskuleii. Utskjiftningsfor-
mann Kamstrnp shre Kvinua Vland dei andre,
som var der, var og den unge Jslendiugen
Gndinund Hjalteson. Han hev vore tvo Aat« paa
Skuleti paa Vonheim og sia tri Aar paa Askov.
No til Vettren skal-han vera Lwrar paa Askov,
og til Vaareu skal han strjnka til Jsliind. Han
teukjets aa byrch nie—Folkehøgskule der. Han hadde
havt Huslh og Kost- paa Ve, mea han var paa
Sknlen. Han takka Per svre de, han hadde vore
inot honom og mot andre Ungmenne. Haii sagde
at de var mhkje gott i sume Ungdomar, som Fol-
kje inkje gjertm forstod; men Per Bo var frami-
sraci til aa sjaa de. Gudmund sagde, at han
hadde vore tvo Aar i Noreg og tri i Danmark;
men han hadde iukje raaka paa nokon, som hadde
so go Greie paa ny Jslandsk Diktniug som Sier
Bo, og detta skulde hiin forteljii til Bondottt paa
Jsltiiid, naar han kom—dit· So takka han Chri-
«Colnmba", sae Orso paa fransk, «kven er det,
du er so gjivmild mot?»
«Det er ein stakkars Rovar her fraa Lands-
bhe11«, svara Columha i same Maale. »Denne
vesle her er Systerdotter hau«3«.
«Eg thkkjer du kuttde gjeva Gaavunne dine til
likare Folk", sae Orso. «Kvifor sender du Krudt
til ein Farl, som vil brnke det til For-blot? Utan
denne sutsulle Velvilje11, som alt Folk her thkkjest f
hava for Rovarar,’ vilde det ikkjik gange lang Tidi,
fhrr lDvi var fri for dei".
«Det er ikkje deizzverste av Folke vaart, som
liver «i Marki«« Is.
«Gjev dei Mat, um du vil; det skal einikkje
negte uokon; men eg skhiiarikkje,c1tei11kannhalde
dei med Krut".
«Bror", sae Columha aalvorlegt, »De er Herre
her, og alt i Huse hehrer thk til; men eg segjer
Dl)kk fhreaat, at eg helder vilde gjeva burt Mez-
zaroen min, so han kunde kjope Krut for den,
eun eg vilde negte ein Rovar Krut. Eiti kann
likso gjerne forci ham til Politie. Ktsa Vern hev
han mot det, anna hell Bhrsa si?»
Den litle Gjentci sat i Millomtidi og reiv i
seg eit Stykkje Mat og stirde skiftevis paa Co-
· lnmba og Broren, likso-ut ho vilde lesa i Ango
deira, kvti det var dei sae.
«)« Vera »alla oampngnef er det same som aa vera
Røvar. «Rovar« er ikkje noko Unamn paa Korsika.
stoser Vrun svre alle dei goe Ori, som ban hadde
høyr·t av honom Hatt hadde inkje hohrt nokou
korkje paci Jslctnd elder i Noreg elder i Danmark,
som hadde tala soleids um de kristelege. som han.
Btnn vuskte, at de maatte ganga Gndmnnd gott
paa Jsland.
Minnesteinen er av uhoggen (i3raastein, sove
Lag 8 Toiticir tjukk og 15 T, brei og dsl-, Alner
hug. Paa Framsida stend de:
Til Mimie um Bonden
kek st-
reiste mange Venner denne Steinen»
lee-da 1830, dig-tim- 1878.
Paa Baksida stend de:
«F’or Modersmaalet
Som Maitti lnm slo,
fol- L·j08 80111 kunde
med Livet gro.
For Fridoiii kunnen
paa tremste Vakt,
m- Hjem-lede bunden
og Kristi Miigt»"
Matias Skiii«d hadde skrive tvo Songar til
Festen Deri eine var stik:
Ja fremst i siFvlking og hugvarin han var; —-
Soli straalar frani ——
Fhr Fridoni og Sanning han Merkje sit bar.
For Aandi gjer hpgshtit sin Maan-
Haii braut ince dce fratnande, nnorske Lagz —
For Blo ·rann i Aar-om av gjasvaste Slag.
Og Aandl finn Veg fhr sin Ma1111.
Slik lagde han El·k aat vor Folkescikx —
Mot Spe-Or. og atter han sto like rak.
For Aandi gjer trnfast siii Mana.
Haii saag, at vor Kyrkje,- vaar Stille-, vaart
Maal —
laa bnndne i Arnio og sjnke av Saar.
For Aandi gjer gloggsijtit sin Mann
So gav han sit Hjarta, sit Arbei, si Ti —
At Dag kunde ljostia for Norig so bli.
For Aandi gjer kjirrlexi sin Matitt«
Og Sus fekk haii hnhra av sterke Aandekor ——
Fraa Livsens Gtid inte Ljos og Snmarbo.
For Aandi gjer lyhklr siti Mana.
Og Lauv sprntt i Liom, og Fuglan dei songz—
Hait sto derillndringt der var Vaareci som kom-
For Aandc gjext Glea sin Mann
Og ince Fuglesongen han hithrde Englekor. —
Ein Takt aat Himlom fraa Hjarta hass svar-
Og Aandi foor heim ma- sin Mana.
Hatis Namn vil vi gjohiiie og Minne ha kjært —
Soli straalar frans.
Fisr Fridoiti og Sanning vi trnfaste fleer,
Ro Aandi roper ut alle Mana. (·)· A
Paa Carl Wartnnths Musikforlag udkommet-
iSlutningen af denne Maaned et lidet smukt
Albuiti Musik, til Erindring oin Ole Ball, der
vistfmed Glæde vil blive anskaffet til ethvert
mnsikalsk Hjern. Heftet, betitlet «Ole Bulls
Favoritkonipositioner«, let arrangeret for-
Piano, kommer til at indeholde følgende Nnmmere:
Sæterjentens Søndag —- Gt Swterbeseg — Po-
lacca guerriera — Adagio religioso "En Moders
Bøn«’ — Marschen as Violinfantasien «Washing-
tons Minde« — hans smukke lille Kvartet «J en-
somme Stunder« — og tilslut i Hestet» en en«kel,
gribende Sørgemarsch til Ole Bulls Minde af
F. A. Reisfiger. Titelen vil blive udstyret med
et smukt, stort Portrait as Ole Bull, og hele Hestet,
bestaaende af 3272 Ark stort Nodefortnat (·12 Sider
Nødenka bliver leveret for den billige Pris as
l Krotte.
Fredriksstad.
Trykt i Nikolai Olsens Boktrhkkeri.
«Kva vondt hev han gjort daa, denne Rovas
ren din·.2» svnrde Orso.
«Brandolaccio hev paa ingen Maate gjort
noko vondt. Han hev drepe Giovan’ Opizzo, som
hadde myrdt Far hans, mea han tente i Heren".
Orso snndde seg hurt, tok Lampa og gjekk
upp paa Rome sitt ntan aa svara eit Ord. Co-
lumba gav Gjentungen Mai og .lirut, shlgde hemie
til Deri og sae til henne Gong etter Gong: »Ved
Morbror din framfor alt vaka hver Orso!»
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
