Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
»·o wzzA v.
V.
js1— ·« JQTFTT—
.«q,’—s
«
4de Desember 1880.
Jedtahctmem
195
stik Avstil ntan notot Tilleg mit-Naade elder
Pension Dette maatte Eiii venta av ein Mann
med Ær·ik i Livet, og Selniercs Regjerittg heri godt
av aki staa, at — at det enno sinst slike.
Stang-Selmers Negjering hev godt ao aa sjaa, at
det enno finst Menii» som ikfje osrar alt for
Embcette og Embcettsloni; ——— at det enno finst
Menn som trnr, at der er Ting, somi visse Til-
feile kann vegci meir enn so og so mange Krnnnr
nm Aaret (Meir.)
W skik–"e.«ok,—"s «
lisit skimoiligt« tit-.
i«loii Lie.)
Sktill ele ki Veisa Tid ti samt-ret
l lelr ti noko Stort og See-iti-
Mrs veit cle tie vant- største Vaiit:
llm Bagatellar stødt mi ki·anglasts.
De Største fysst eg- nevneist Trni,
Den sagt-S sterkk lliminelb1·ui,
som ingen frar- seg sleppe kunn.
Men trnsr mi okkoiis Kiistenilom
Som «F»cle»»5 Evaiigeliuni,"’
80 lat 08 ""ki kvarandre steino
Uni mi ’ki netu;)1) likeins meinel
So sannt mi senijast kaim i sle, «
At Gucl liev liett Vaais Værk aa·Ve
l Jeg-ig lidet-, Gutl—diannen Vissi»
Aa trur paa lionoin ntan List,
So eige Trn—i Livsens Magt
Aa Vigsels Helg(l vaais Bisotlei«pkrkt·.
Mi irms paa ««D0gnie«’ aa l(atki8mnr,
Aa kloyver koii i tusnntl «1sinuiz«’
Aa glaymeis, mse mi slæ1· aa riv,
l)e 01-, som kaaiii av llimlen ne
Aa bøie Venlsens Værk aa Ve,
Aa gjeva Vertli lijos aa Liv!
liat slisjirke all vor liiv aa Stisitll
De as ein i«1«ugtl«·tng, galen lil,
Lat Mann oa lcvinne, Unge, Gaiiile
«5·ska tin-Just letsinzjuni lcristne samle-l
Vantiswi velteis Bylng’ i Bylgjix
lnyvi«0kk0nt«· sugre Land-«
Men iletti inki liinilisas kann
Ve an idiskjetti·e aa idi—i’zslgje«
Aa endaa mindre Ve-. aa- luyne
Samtidis Tankais liksoiii hin-t,
St) ingeii clei ska npp faa spuist, —
Art so fornemme aad dei fri-Juel
l«at spyisja seg-, kveii J«·J·««steir re:
Tru Ki-istein:l«)in(·sn as for Veik?
fkc Tru—i mi for sjiilc saa ltlesikTD
JB eg for lat ti vei«a mæ?
Nei, lcisistenilomen ae ski veik.
Men "l’i·n—i vaais as 8«j11k aa liloik’
bleikna svnlegt, Ot·so drog Augnebrunenne saman
og steig fram for aa sjaa igjenomBrevi, som Vise-
fetten las med stort Gamn
«Dei gjer Narr av ossl’« ropa eranduccio
paa nytt og reiste seg vond. Wat oss gaa, zar;
me skulde aldri ha vore her!«
Um eiic liten Bliiik var Hr Barricini roleg
att. Han kravde aa faa sjaa Brevi. Prefetteii
stidde han dei utan aa segja eit Ot"d. So lyfta
Hi—· Barricini dei grone Brillnnne upp paa Panna,
las Brevi igjenom med Ro, saag det nt til, mea
Columlsa stod saag paa han med Ango som piiki
ei Tigerinne, naar ho ser eit Daadhr nasrnia seg
aat Bolt-.
«:lJien,« sae Hr. Barricini,· han sette Brillnnne
nedatt og gav Brevi til Prefektem —— »naar han
visste kor god Hr. Obersten var av seg . . . . so
hevTomaso tentt . . . . ja, maatte tenkje . . . .
at Obersten vilde gjera nm att Avskilsavgjerdi
. . . . .’»z’· Romidi hev han daa og fengje havt
Niyllch dim . . ·«
«Det er eg," sa Colnmba i ei svivhrdande
Tone, "soiiihev late han hava ho. Far var daaen,
og slik som eks stod i det maatte ei; halda paa dei
gamle Benenne av LEtti."
«Likevasl,» sa Presekten, «gjeng denne Domki-
so’etc ved aa hci skrive Breve . . ., det er klaart."-
«Det som er klaart for meg,« tok Ot·so frami,
»er, at store Starvestvkkje ligg gjoymde attum
deniie Sati." ·
Misrzeeltlast for dei Sterke Tanken-,
Som gjenoin Tidis Pulsais bankaic
Slikt gje1«’ vaar Xristendom ti Spott,
Lik ile, at mi mae Svipe, Svolk
Vi lJanke Tisu—i inn isF01k.
Mi lysggjer trutt eit Varitrsn—-S’loti,
Dei- alle Vent-To seg kaii biseide»
Aa lnsuke stolte 01- aa leide:
«"l)i anteii inki mater kisaiii
For aa forsvaradikkons lcramz ——
Di anten reetlile clikkon g··jeyiiiei-,
Meter- ’ki trani iler Livi Sti-öynier: —-
Anten j·e«·«e»««e gjer4 ’ki Gauni
Paa nkkons frie Tanliesstsraum,
llell’ aa cli vi mee Hogg aa Slag
Forsvare elikkong tapte Skile
Ja, nii Tie 1siketlcl’ clei steiske Tankai-.
som meir og ineir seg kring oss sank-nu
letaeii fyr’ aa nncleissdkje,
Mi strakst ein Djævel sei- aa spsiskje
l alt 80111 i-ö1-ei- ininste vetl
Neela1-i"a, gamal Skikk oa Serll
Mi os ’ki sjad. mi rsik’ki sjaa.
Men bare skrike, Skisike paa
Strakst mi ein ukjend’ Tanki tinn:
—Slepp han ’ki innt slepp han ’ki inni
Mi ser ile klaa1-t, kons Ki·istentra.
Han vi kcm vende fraa akr snal"
So a: mi, men cle re ’ki rett,
Nei, de xe galskleg, de ze iirtz
At slikt ti noko gott liev’ Mit-,
De lieve ingen ennaa Dett.
Slikt Syneis mi de veike vissne,
Aa inki kvike, kræve lii»ietiiei·
Vei ad ’ki rædtle,pi·s«ivar alt,
Just- tlerveil as ilei Verselsenq Salt,
Vei tek sle Gode, lisns de finns;
l)e gamle- gyllte 01s dei minn,·3:
At- Toisnrusne rlei skki ein visaksz i
Men all clen goellonning Sinake’
III sle ’ki ret-t, —- kot Slia mi gjem-?
Bi Raad s—— ei Raa(1 iler maa Vel Veias
— Mi legge hin-i kons liiigeltlinez
Vin-herme- eine kjender- Sine· -
Bart niae Vaar- Svipes niee vaais Svolk,·
Maa elsklans Diiming yvi Folk!
Aa lmist maa - micleqsteiigslrur her-,
Dei bare Vonilt ti Ven-i gik-an
«la limst ince alle arge Baaii(l,
Som bare eggjais Aaan mot Aand,
Saltet-stik eseye eeth th«i·tt,
ller gjels« ’ki Andres, bare snrsittl
Aa lijzsii ’ki lenger Tanken bar-t,
Aa sit tleis l)ibl)1-e stillt’ aa. kurt, —
Slikt·lia1«e g»jei« cleii rede-ilde Mann,
Som alli iisaiii ti Friclom vnimz —
Miit fri-.- t·1sam med klaare Pannei
Aa lejxenip nire Prie um de Sannel
Skalk tle ·«ki kveisa rette Raarch
l K«jærleg—lieit aa pisiive all-,
Aa soleisls veisa Veisilsens Salt,
l Livseris—8t1·icleii syne frata, .-
At eie. dei haaleg kallais Kram,
Efte) Livsens største Hiin een Der-Til
sig Hug ti alt de Ædle, Vent-,
Aa stiikste Magt-i ti aa tene
—Alt ele, 80111 ee ti i«elles Beste,
Aa Stsiiisste Lylcke fyis tiaars Neste!
Men koiii ilmg, at lilansens Yrkje
Æ- tvi·slelt lee-· paa deniii Jor,
Bin Mann kan veisa go aa«stoi··
-l,lm eg ’ki nevne t01- liaii Bi·01s
Mai den. som tisrus i Kristi ijrlcje
ilet- kan ini stantle Le nm Le;
Her-11 kaii ver’ 8t01« aa go i de
Som ltiiyrer tie-end Heimen ti,
Aa trugen stanck i elenni Stri;
Biii eiedel Egtemaiin aa Ven,
Bin gagnleg Mann i Land air Grencl,
Bin Stats- 80111 Vitenslcapens Mann
Ti Piszswl aa Æske fyis sitt Land-
Mi tletti burde skjyne, inf,
Sum Navii av lcrelrtne bera vi.
Gud takke for cle Maanen ee,
lim ei Vaais Tra- liaii ilelais mee.
ikke r-«»lt, slire -,«0»»’.t; men ile- mi minnest,
At- alli tler den Magti iinnest,
Som Tert i«Mannen tkuge kann;
Hi) ee ei Gaade Jei fra-i intri,
Som styker lieile Verrlsens Verk
Mse .-xlmag·ts-Haanc1i hiig" og- steisk.
De eine, som kaii gjeisast ligt-,
V, at mi tragji Vitni l)·31-’
Uiii ’1’1·u—i vaais i Eng-, i Dem-l,
1 melle- 1’c«ilcs««; Mile Eet-ich
Aa lieii t-1-u,g;ji ti Vaais Gud,
At- han vi Sende Aancli at,
Aa gjem Trin ti tieiis aa flei1-; ——
Flg sei- ’ki nii lcaii gjera men-.
Men rlettr leet-i aar alt-ei mi gjern,
Aa Soleis Herrens Vitiii veisa
Uin Aandi, som liaii gav koii visst-,
Aa SElethzt i Jesiis Kristl
—Ven inki lcjwtsinis—8vipa svinge
l lleim i lcjyrlcje air ti Tings
lcising Hals aa. llakiselais zsvi Menn,
Fordi slei heilt ksi nmx oss Stend,
Fordi tlei opi tolka.1· Tanker-,
som vaimt i tleiises Hjarta bankaisl —
li’ri Dislcnsjon i kjær-Æg’ Aand,
ls’i·ilie«it fisaa alle arge Baand,
De skimeis oss som Ære-sine ellet-sn
l lc·jyislkje, Stats, i stgiL i Grend·
Iii eini soleislx 1·’ssc«nstr«»y Mine-.
Aa inki vr– saa stenxzjast intet-.
«Eg hev endaa ei Paastand av desse Her-
ranne aa motvitne," sae Columba· Ho opnaKjek-
kendori, og straks steig Brandolaccio, Teolog-Rø-
varen og Hunden Brnsco inn i Rome. Dei tvo
Rovaranne var ntan Vaapcn, saag det ut til; dei
hadde Patronbelte kring Live men ikkje Pistol.
Diiii— dei steiii inn, strank dei vvrdsamt Litva
av seg.
Eiii tann tentje seg til, tvii Vertiiiicg det
gjorde daa desse Karanne so reintuventa steiginn.
Mairen heldt pati aa detta baklengjes; Soiieiine
hans sprang modigt framfor han og leitte etter
Dolkanne sine; Prefekteii gjorde ei Rorsle som
han vilde paa Deri; Orso treiv Brandolaccio i
Kragen og skreik: «Kva heri dn her aa gjerapdin
Uslim112" »
»Me er i ei Elliordar«felle!" ropa Mairen og
freistii aa opne Deri. Men Saveria hadde læst
Deri paa lltsidii etter Paalegg av Røvaranne.
»Godt Folk," sae Brandolaccio, «ver ikkje reedde
mig Eg er ikkje so svart som eg ser ut til.
Me tjem ikkje paa noko vondt» Hr. Prefekt, eg
er Dyktar tilgjevne Tenari Lovtnantl litt min-
dre hardt; De strovper meg. Me er komne her
som Vitne. Fram aatala, «iiistor; dn hevso godt
eit Munntn» ,
»Hr. Prefekt·,« fri Teoloisen, eg er ikkje so heev
aa vera kjennd av Tykk. Eg kallar meg Giocanto
Castrieoni» er hellest meire tjennt under Namne
Pastoren . . . Sol De kjenner det. Frokni som
«eg ittje heldcr var so hiev aa tjeiims, hev sendt
Bod til meg um aa gjeva Rettleiding um ein viss
Tomaso Bianchi. sont eg for tri Maanadar sia
sat saman med i Fengsle i Bastia. Her kjeirt det
eg hev aa segja . . «.«
«Aldri brh thkl» sae Prefekteir; «eg hev in-
gen Ting aa faa vita av ein Mann som Dykk· .-
Hr. dellii ?)tebbia, eg vil tru, De ikkje veit noko
um denne stygge Lovnraadi. Men er De Herre
iDykkar eige Hus, so faa npp Deri. Shster
Dhtkar vil ha aa gjerci Greide for deri nnderlege
Kjennskapen ho synest hava med k)tovarar.«
»Hr· Prefekt,» ropa Colnmlni, »ver so snild
og hohr det, som denne Maanen vil segja De
er her for aa skifte Rett millom alle, og det er
Skyldnadeii thkar aa leite etter Sainiingi. Talci,
Piocanto Castriconi.»
«H·ohr ikkje paa han," ropa dei triVarricini-
anne sanirm2stes·
«Naar alle talar paa ein (siong, er det ikkje
Raad aa skyna koarandre," sat-! Rovaren smilande.
«Altso i Fengsle hadde eg til Lagsmanm ikkje til
Ven, denne nmspnrde Tomaso Han- vart ofte
lydd inn til av Hr. Orlandnccio . . ."
«Det er .Li·)gn,« ropii Brorenne paa ein
Gong
«Tvo Negtingar er jamngode med ei Salt-
ningi» sa Castriconi kaldt. »Tomaso hadde Pen- —
aar. Hiiti aat og dratt av beste Slagez eg hev
alltid lifa god Mat det er det mindste Lhte
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
