Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
12te Februar 1881.
Fedraheimen.
23
Bestemor og einaste Syster mi; greet
"ikkje. men bad aalvorlegt um snart
aa maatte faa liggje Side um Side
med dei; kjennde meg som um heile
det fyrre Tilvære mitt hadde vore eit
tomt Rom utan Tanke og Gjerning:;
tenkte paa, at den einaste trufaste og
ærlege Ven. eg nokosinn hadde kjennt.
var for lengje sia gjengen i Gravi., og
at eg vår laten tilbake som
leg Vandrar utan eit Band. som kunde
binde meg til Jordi; grunda over det
ske 1 Ungdoms Voner, Ungdoms
Kjærleik og Ungdoms Venskap; kjende
noko likt Taarur trille nedover Kin-
stræva aa turke dei burt, men
ein eins-
nerne;
kunde ikkje.
Kl. 5. — Aut til Middags med eit
nygift Par; det var eit stort, glad-
vært Lag, men brudi og den unge
brudgomen hennar tottest vera meir
enn glade, dei saag ut som fullkomen
dei hadde kjennt og elska
kvarandre maatte
mest ovunde dei og kunde ikkje bergje
meg for aa tenkje — berre ein Augne-
blink — paa kva Ellen Tracey eingong
var; aat ingenting; totte dei unge Folk
var mykje staakandei Gleda si; kunde
ikkje halde ut dei lydelege Utbrot av
Laatt; tok burt til nokre gamle Damur
Fann, at dei alle
med Hugnad agta paa. kor
Barneborn moroa seg; sukka djupt og
freista aa stela meg burt umerkt;
tarv ikkje segja freista; for faae
visste, at Rome, og ingen
sakna meg, daa eg gjekk.
Kl. S. — Gjekk av meg sjølv til
Theatere. ein Stad eg altid likar meg.
Lady fyrr Frøken Aubrey,
var ved eit Hende i same Rome. som
gjekk inn 1; eg vart fagna høflegt
eg kann endaa segja hjartelegt, av
baade henne og Mannen hennar. Lady
Howard maa eingong ha vore heiltupp
Dros; endaa no er ho ei fin ynde-
fnll Kone. Saag Dick Oliver Ke Ellen.
Hr. og Fru Oliver, meiner åå
rett imot: totte ikkje. dei sa
lege ut; kjenude meg sinna
paa meg sjølv. men kunde ikkje halde
for ax ynke Ellen. Likte ikkje
lykkelege;
fraa Barndomen av;
for aa finne Fred.
Born og
eg
var I
Ro
eg
Howard.
eg
Rome
Fe
halve så
meg
Stykkje; det var ”Venice preserved”.
Kanhende Spele ikkje var godt; Miss
Kelly -spela likvæl Belvidera; la Merke
til. at Damunne aldri tenkjer paa aa
graate Taarur notildags. Venta ikkje
for aa sjaa Etterstykkje.
Kl. 10. — Kjende ingen Hug til aa
eta tilkvells; las nokre faae Sidur av
Youngs ”Nattetankar;” la meg og
drøymde, at eg vandra aaleine ved
Midnatt mellom Røyserne av det gamle
Rom.
Budgettet ISS1–1882
1
Det vert sagt, at Regjeringi i Aar
vilde leggja fram eit svært innkuipt
Budgett, spara alt, som sparast kunde
fordi ho visste. at um ho ikkje gjorde
det sjølv. so vilde Thinget gjera det,
var det betre ho gjorde det
) fekk Thinget baade mindre
aa segja og mindre Æra for det, som
vart spart. Men dei,
kjende ikkje Selmers Regjering.
Selmers Regjering veit, at det du-
ver ikkje aa vera bljug i denne Verdi.
Pengar maa Ein hava. og Pengar fær
Eim helst. naar Ein er djerv
paa. Kvi skulde Ein spara?
Ein bry seg um Thinget kanskje?
Elder skulde Ein bry un ”Fol-
ket”? ”Massen”? ”Veljarfeet?? dei
”u-upplyste”? — Langtifraa. — Korkje
Thing elder Folk hev nokot her aa
segja. - Regjerimgi hev absolut Veto
og Veto i Pengesaker; dermed er ho
trygg. Ho kann sitja so lei ngje ho
vil og gjera som ho vil: det er ingen
gjera henne nokot for det.
Kvi skulde ho vera bljug? Kvi
skulde ho spara?
— og daa v
sjølv, s
som sagde slikt.
og gjeng
Skulde
EO"
seg
som kann
SO
Me skal sjaa sume Stader i det
bBudgettet. lagt fram, nt det
er reint som ho gjordest paa aa visa
Thinget. lite ho bryr seg um det.
Ho synest aa tru, at Storthinget alt
hev vorte til slik ei magtlaus og uvyr-
deleg Provinstursamling, som det xbso-
lute Veto skulde gjera det til. Nel
ho hev
kor
mers Regjering hev i Stangs Skule
gløymt sjølve Grunnarne 1 det konsti-
tutionelle Livet.
*)
Til Riksutgifter i 1881—82 krev Re-
gjeringi Kr. 46,700,000.
Ifjor kravde ho Kr. 45.500.000.
I 1879 kravde ho Kr. 46,000.000.
Iaar altso 700.000 Kr. meir enn
1 1879 og 1.200.000 Kr. meir enn ifjor.
Det. veks!
Dersom det no endaa pa
rette Kanten, d. e. dersom det var Ut-
gifterne til aalmenngagnlege- Tiltak
og nyttige Verk, som vaks! Men det
veks nok fullt so fort paa den andre
Kanten.
Den 3lte December 1880 var der i
hikskassa væl 7 Millionar Krunur.
Men ikkje ein Skilling av dei var
Statens eigne. Det var laante Pen-
vaks
gar, ”som oprindelig var bestemte til
Fremme av Jernveisanlæg m. V”. d.
v. s. til nye landsgagnlege Tiltak. men
som no maa øydast burt til vanlege
Riksutgifter.
Og ikkje nok med <
Regjeringi Kjem ve i Åar og med
det Forslaget, at S State en skal laana
5 Millionar. 5 Millionar til! —
dersom det skulde å seg, at Riks-
inntekterne ikkje gjev so mykje av seg
som Selmers Regjering hev tenkt seg
til aa bruka.
So langt er me komne. Landet maa
til daglegt Bruk liva paa Laan.
laane seg Maten til Munns aa kalla
for; og endaa bryr ikkje Selmers Re-
g.ering seg um ad spara; nel tverti-
Berre Pengar, det same kor me
Fyrst ventar ho ymse
Toll- I (minst. 40,000 Kr)
so vil ho hava nye Skattar (Kr.
2.300.000); og dersom ikkje dei helder
skulde strekkja til -— for det er uvisst
um Regjeringi hjelper seg med dei
Pengarne ho krev; me skal væl halda
paa med ”Overskridelser” endaa ei
Stund -, dersom det alt ihop vert for
litet for Selmers Regjering, so
Staten — laana 5 Millionar til.
Riksskuldi som me
mot !
fær dei ifraa!
"aalegg
skal
er NO, velt,
yver 121 Millionar. Rentur og Avdrag
av denne Skuldi krev no nærepaa 6
Millionar um Aaret.
Men Selmers Regjering vil hava
Or D
Pengar. Det er det, det kjem an
paa. - Storthinget fær — naturlegvis —
bevilga. Toll, ny Toll, Skattar. nye
Skattar. — og naar alt er upp-etet:
— aan! nye aan! —
9
D. hå
Til Utgifter krev Regjeringi som
sagt: Kr. 46,.700.000.
Inntekterne reknar ho til: Kr.
18,911.000; dessutan indirekte Skattar
til: 25,489,000, og so nye Skattar :
Kr. 2.300.000.
Set me Folkemengdi i Landet til
2 Millionar, so vil den nye Skatten
gjeva ei Utgift av I Kr. 15 Ø. um Aaret
DÅ kva
Sostiinent hev og voret med paa
aa faa direkte Skatt. Men daa var
det Tanken, at Tollen skulde minka,
so det kunde verta litt billegare aa
liva for fatikt Folk. Men noskal me
hava minst 40.000 Krunws Paalegg
Toll, og so store nye Skattar att-
paa!
Selmers Regjering, trur, at
kann fara aat mot dette Folket,
ho vil.
Elder og innbiller ho
er so yver Maate folkek at kvar
Mann med Gleda vil de sine fatike
Skillingar til Hjelp for henne og Veto- *
politikken.
Me fær sjaa,
vil segja til godt!
ho
som
seg, at ho
Jæ 18
1O kva Stortlinget
4.
Storthinget hev ikkjemange
nar til aa vera blid mot Selmers Re-
gjering. i
Det hadde ikkje mange Grunnar
fraa fyrr; men det hev endaa færre
no. — Men dess fleire Grunnar til aa
sjaa og faa Selmer med heile hans
Fylgje paa Dør! Og av dei Grunn-
arne vert her nok fleire og tleire.
Eit slikt Styre eit slikt Stell
gjeng ikkje an i eit fritt Land. Det
er ikkje nok med Skaden; men det er
Skammi attpaa-
Grun-
og
"Frøken!
Ein usæl Vanskipnad hev raaka meg:
eg veit ikkje kva Uvenenne mine segjer,
kva for Baktalur deifinn upp. Ee bryr
De, Frøken,
Nia
meg lite um det og, ettersom
ikkje trur noko pan det.
t Dy kk, he >
Draumar.
vISU
hey
eg
set eg vogua meg inn iuvi-
Dette Hende maatte til
Daarskapen mun:
eg vitug. Hu veit, kva det
Framtid mev.
fær taka som ho kjem. Denne Rin-
ven, De meg,
trudde var ein vaagar ev
ikkje aa havu. Miss Nevill,
at; De skulde angre paa aa ha gjeve han
til mev: hell snarare, er rædd, han
skal vekkje upp att Minne nm den Tidi,
daa eg Columba vil gjeva
Dykk Auen, Frøken! De
r OG! EV kjem ikkje
til sjaa Dykk meir: men, seg det til Syster
um Dykkar Vyrdnad,
for all
tuge
for ax mev no
for
den
er en
ei som ventar og
eg
som hev vjeve og Som EU
Lykke-Ring,
Boer rædd,
ev
valen.
att.
Korsika,
var
han
fraa
rels
mi, eg enno hev
eg Dykk
Tid skal fortene
Miss
lesa Breye, i
visst, at
Ord:
Lydia hadde snutt seg
09 segjer eg:
den.
for aa
og Columba, som var gløget
Agt paa ho, rette fram den egyptiske
Ringen, i di ho spurde med Augo um
det, som dette tydde. Men Miss Lydia
vaaga ikkje na lyfte Hovude: ho gaadde
AA
tanketune som ho skiftevis
og
Ringen,
paa Fingeren.
Miss Neyil”,
ikkje fan vita,
ikkje
påa
drog:
"Kjære
"kann ev
Talar
av
sa Columba,
min
korleids
kva Bror
skriv? han
han hev det”
"Nei Miss Lydia ridiir,
talar ikkje um det Breve hans
er paa engelsk Han lege
til Far Han
fekten vil kunne ordne
Columba smilte skalkutt ov sette seg
paa Nengi, tok bare Henderne nat Miss
Nevil saag: par ho med sine gjenom-
trengjande Augo: "Vil De ikkje vera
"Vil de ikkje svara han?
det! Ee
aa vekkje Dykk, daa
men
un,
Så DE
han
pått meg
segja vonar, at Pre-
og
snild :” ho.
De vil
tenkte
Breve haus
det ikkje”.
”Det
Miss
kunde
Så
gjera han so godt ved
mest pån
kom: SO vaaon eg
stor Urett i",
eit Ord
De
”um
vjorde
Nevil,
Så
fraa meg
"No kann eg sende han Brey. — Pre-
fekten er Pietranera er full
Tenarar i Vaapen.* Seinare skal me
sjaa. Aa! um De kjende Bror min,
Miss Nevil, so vilde De elske han, som
eg gjer det Han er so god! so mo-
dig! Berre tenk paa det han hev gjort!
Eismall mot tvo, saara !”
komen, og
og
Prefekten var pan Heimferdi. - Med-
hjelparen hans hadde sendt eit Snarbod
fil han, og han var no komen med
Politifolk og Skyttarar. Kongens Pro-
kurer, Rettsskrivarar og heile Resten,
som trengdest for ax undersøkje dette
nye og ruselege Hende, hadde han med.
Litt etter han var komen, saag han inn
til Oberst Nevill og Dotteri, og løynde.
ikkje for dei, at han var rædd Saki
vilde tak et laak Vending. De veit”,
sa han, "at Kampen hev vore utan Vitne;
og det Orde for Hærleik og Manndom,
tyo ulykkelege Menn
hadde, fast aalment, at heile
Verdi vil neete tru, at Hr. dela
Rebbia hev kunna drepe dei utan Hjelp
av Røvarar; til skal han daa
hava rymt”.
”Det:
”Orso della
og
ou
og
som «esse unge
00"
di
var SO
(lei og
umoglegt”, ropa Obersten:
Rebbia er ein Gut med den
reinaste Ålra: eg svarar for han”.
"Eg trur det”, sa Prefekten; ”men!Pro-
knrøren (desse Herrar mistenkjer altid)
synest ikkje vera overs blid i Lag. Han
her millom Hendeune eit Papir, som er
leidt for Venen Dykkar. Det er eit
Trugsmaals-Brev, stilt til Orlanduceio:
i det foreslær han ein Tvyikamp men
Tvikampen synest ha
er
EO
denne vore ei
Felle”.
så Obersten,
ei ærleg
Orlanduceeio”,
aa slaast som
"Denne
”hevy negta
Manu”.
”Det er ikkje Skikken her. Ein
legg paa hur, ein skyt kvarandre
bakfraa; so brukar dei det her i Lande.
Her er nok eit vunstigt Vitnemaal;
det er det aat eit Barn, som stend paa
an ha høyrt fire Smellar; dei tvo siste
var sterkare enn dei andre maatte
koma fraa ei Byrse med vid Pipe som
Hr. della Rebbia’s. Men desverre er
dette Barne Systerdotter aat em av Rø-
varanne, som er mistenkt for Samskyld;
og ho hev væl lært, kva ho skal segja".
”Min Herre”, tok Miss Lydia frami
og raudna like til Kvitauga; "me var
paa Vegen, daa Byrseskoti small, og me
høyrde det same”.
"Gjorde De —? Sjaa det var
tigt. Oe De, Hr. Oberst, De hev væl
og lagt Merke til det?” Øv
”Ja”, tok Miss Nevil i med Liv,
”det var Far, han, som hey Kjennskap
til Vaapen, som sa: Der Hr. della
Rebbia ute og skyt med mi Byrse”.
”Og desse Skoti, De kj ennde att,
vel dei siste?
"Dei tvo siste, ja,
Far?”
Obersten hadde ikkje noko sers godt
seg
Og
rlg-
er
det:
var
r det
ikkje so,
vå
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
