6 JV. F. S. Grundtvig. kontoret sit og kom att med ei bok om Lutiier. G-uten vart baade glad og undren. Han hadde ikkje visst før, at ein -gjorde hele bøger om ön saadan enslig månd." „Aldrig jeg det glomine kan, hvor jeg Pusling blev henrevet, som jeg nidrig for var blevet, glemte baade 01 og Mad. Hen til Maden man mig drev, men min Sjel hos Luther blev." Presten i Udby hadde havt ein teologisk kandidat som heitte Feid, til huslærar a at dei eldste sønerne sine. Denne kandidaten var no prest i Tyregodlimd ved Veile. Han var ein av dei faae prestar, som ikkje høyrde tii rasjonalistane. Taaren 1792 vart Grundtvig send td denne presten, som skulde lese med honom til latinskulen. Han vart her i 6 aar og las ikkje berre lærebøkerne, men alt han kom over, liko til gamle skøyter. Daa han var 15 aar gam ali, vart han konfirmera og reiste so paa latinskulen i Aarhus. Medan han var i Tyregodluud fylgde han godt med i kyrkjestriden, som daa vart i'ørd i danske tidsskrift; han fylgde og med hendingane nte i Europa, den Iranske revolusjon, Napoleon o. s. b. — Det var som hede verda var i oprør. Men paa skulen i Aarhus vart han dauv og likeglad med alt. Det ser mest ut til. at denne skulen hadde det med seg, at don gjorde elevane sine tankedøyvde. Paa Grundtvig verka den i alle fall slik, og den sterke uvilje mot latinskulen og oplæringsmaatep der, som seinare kjem fram i hans kamp for oin botro skide, var vei boren av minne fraa hans eige latinskuleliv i Aarhus fraa 1798— 1800. Han skriv om dette i „Kirkespeilet": BI>a Napoleon Bonaparte sloges med Admiral Nelson vet! Abukir og valfartede til Pyramiderne, kom jeg imidlertid i Aarhus Latinskole, og skjønt det kun varede i tii Aar, glemte jeg her ikke blot Napoleon og Aviserne, men Kirkehistorien, Kirke-