X orge. 119 hjel]| for Danmark. Den '2den april 64 heldt lian eit foredrag i studentsanifandet. Han minnte studentane om, at no var det tid til aa syne, at dei hadde meint noko med dei store ord paa dei skandinaviske studentmøta og ved andre høve. Av det aalmenne folk kunde ein ikkje vente so mykje, men studentane „ideens præsteskab", det maatte daa syne, at dei kunde staa ved sine ord. Sjølv gjekk han straks etter med i krigen; men det var faa, som fylgde honom. Etter krigen var slutt vart han verande i utlandet, var i Italia, Austerrike, Schweiz og i Tyskland der han høyrde fleire av dei mest namngjetne teologar tale. Men prest vilde ban ikkje vere, uklaar som ban enno kjende seg; aa verte lærar i latinskulen hadde ban endaa mindre hug til. I 1861 var det nordisk kyrkjemøte i Kristiania og her vart han m. a. kjend med Ludvig Wagner, Ernst Trier og Ludvig Schrøder. Venskapen med den siste var vei det, som fekk mest aa segje for honom. Daa han i 1862 hadde teke teologisk embættseksamen, var han med i eit studentmøte i Kjøbenhavn, der han og Kristofer Janson var Wagners og Schrøders gjester paa Borchs Collegium. Daa Bruun var paa reise heim att fraa si utanlandsferd fekk han høve til aa verte betre kjend med det danske høg-skuleliv. — Han hadde faatt det sterke inntrykk av den europæiske kultar, at den var sjuk, den var vorten til over-ciniJLsasjon. Ilan skriv om denne kulturen m. a.: „Den minder ikke lidet om den alexandrinske tidsalder med de sygdomme som oldtidens kultur da led under. Religionen Christopher Bruun.