X orge. 139 i deri politiske strid. Og som sakerne stod den tid maatte det gaa ut over skulen. Men det var ikkje ben-e dette, som gjorde, at skulen til sist laut stengjast. I 1890-aara gjekk det ei underleg a andel eg flage over landet. 1 det liter ære fekk det utslag i dekadenten, og deil fekk meir eller minder direkte innverknad paa landsungdomen. Det var i denne tid og under innverknad av dette, saman med den motbør, som amtsskulen og amtsskulefolk reiste, at Sagatun. Vonheim og fleire laut slutte. Bruun vart prest i Kristiania 1893. Bøhn heldt skulen gaaande til 1896; daa slutta han med. Han vart seinare sokneprest i Vestnes i Romsdalen, søkte avskil i 1 iK)S og bur no paa Veslehamar. Omkring 1100 elevar har gaatt paa Vonheim. Mange av desse bar seinare vore millom dei fremste kvar i sine bygder. Telemarks folkehøgskule. Månge av dei som seinare vart førarar i det offentlege liv. var i 70-aara med i den aandsstramn, som hadde sit utspring fraa Grundtvig. Ein liten flokk a,v desse, sume med paa verknad fraa. heimen, andre paa verk a av kameratar i hovudstaden, skipa eit lag .Torsd ags f o ren in gen u. Dei kom saman om torsdagskveldane og tala öm kyrkjelege, folkelege og politiske spursma.al, eller dei las og song. Her møttest menn som Viggo Ullmann, Vilhelm Wexelsen, Peder Odland, Adolf Arctander, V Uh. Poulsen, Oiar Rost o. fl., som seinare värr med i vaart aandelege rudnings- og bygningsarbeid. Millom desse er utan tvil Viggo Ullmann den, som har sett dei djupaste merke etter seg, og som saman med Anker, Arvesen og Bruun har lagt grunnen til den norske folkehøgskulen.