210 Folke h ugsk ulen. lian kunde. Han gjekk paa Ullensvang folkehøgskule og kom i 1884 inn paa Stord lærarskule, tok eksamen med beste karakter i 86 og var eit par aar lærar i folkeskulen i Ullensvang i Hardanger. Hausten 1888 sette han i gang Strand-vik folkehøgskule paa farsgarden sin. Det var det syn paa folkeliv og kristendom som ban hadde faatt paa skulen i Ullensvang, han no som vaksen og mogen mann vilde spreido millom sine sambygdingar og andre. Lars Eskeland var medlæraren hans i 2 aar. Sidan hadde han med seg ei lærarinne og det siste aaret ein agronom. Han dreiv skulen i alle aar utan amts- og statstilskot. Han hadde eit par aar kr, UTO aarleg av Fuse sparebank, men det var og ali den hjelp han fekk av det slaget. Han søkte amtstinget fleire gonger om tilskot til skulen, men kunde ikkje faa. Daa Ullensvang folkehøgskule vart nedlagd, var det mange som meinte, at det tilskot den hadde havt, skulde verte ført over paa Strand vik folkehøgskule. Men fleirtalet i amtstinget var imot. I den tid Hauge tok til med folkehøgskulen sin, gjekk det ei gudeleg vekkjing i myrk pietistisk leid over bygdene. Fraa første stund av kom skulen i strid mot dette. Det var soleis ikkje berre økonomiske vanskar han hadde aa stride med. — Men lian vilde ikkje; gjeve seg. Han hadde ei sterk tru paa, at ein gong skulde han vinne fram. Men so slo helsa feil, han var ikkje sterk nok til aa staa oppe i alt dette. Han døydde den 16de mai 1900. Det vart daa skrive, at paa honom høvde dette verset av den danske diktar: „Kjæmp for alt hvad du har kjært, dii om saa det gjælder; da er livet ei saa svært, d»den ikke heller." * * Det saag myrkt ut for folkehøgskulane i vaart land fraa 1890 og dei nærmaste aar utover. Den vanskelege og utrygge økonomiske stilling, som statsmagtene hadde gjeve skulane