228 Falke høy s ku ten no. Alvestad var glad i aa arbeide. „Arbeidet var honom ein fest,'* skri v L. Ni« s s om honom. „Han arbeidde seg fram til det han var, umstraaia av Grundtvigs bjarte solaoga," — Men det or ei grense for, kva ein magta.r, sjølv om ein er ung og trur ein kan klare alt. Det fekk Alvestad og kjenne. Han laut slutte med skulearbeidet i 1902, men heldt ved ined bladet sit, laag i halvtanna aar til sengs, men styrde bladet fraa senga og heldt mykje lenger ut, enn doktarane hadde vona. Det vai' reint eit. under med honom, sa den kjende doktaren Klaus Hansen i Bergen. — Alvestad døydde hausten 1903, 37'/a aar gam ali. — Ein bautastein over honom vart reist i 1906. Berrit Th. Anker, som no er stiftskapellan i Kristiania stift (ungdomsprest), vart, lærar paa høgskulen etter Alvestad og var der. til han i 1908 overtok det embætte han no har. — Av andre som har vore lærarar der kan nemnast S. Øv r elv eit og Olav Holdhus, som er der enno. Sidan 1898 har det gaatt jamt fram med høgskulane. Det er eit merkeaar i den norske høgskules saga. —- Over s/3 av skular, som no or i gang, er skipa sidan, og dei eldre skulane har betre søknad enn før. Det er eit nytt s leg t led, som i denne tid har sendt arbeidsfolk til aa halde fram med det, som bogynde i 70-aara. Mon desse nyo har synt seg a,a vere i god samanheng med den gamle, grunnleggjande skulen. Dei yngre som har teke arbeidet op, hai1 alle meir eller mindre direkte gaatt i skule lijaa dei gamle baade her i landet og i Danmark, Der ei1 ein fast og organisk samanheng. Hausten 1899 var det 4, som sette nye høgskular i gang: Andreas Austlid ['Møre), Søren Øvretveit ( Jæren), O. E. Bo (Valdris) og Odin Bena/m (Vefsen). Den eldste av desse var A. Austlid.