Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Seld til den Vonde. 123
Døri. »Reist?« ropad Gunhild og ljosnad for-
underleg; »men so er eg fril« Gamla var alt
ute, men talad inn gjenom Dørglytten: »han
ventar seg visst hit att«, sagde ho. —
»Haa—haa, paa den Maatenc, tenkte Gun-
hild. »Men det skal me nappast uml« Sinnet
hadde gjort henne sterk att. Ho varikkje van
til aa bøygja seg, og tvingast vilde ho ikkje.
Ho var som den unge Folen, som fyrste Gongen
kjenner Selen yver sine frie Mankar; ho skok
seg rasande for aa riva seg laus. Men som ho
gjekk og tenkte paa aa røma avgarde til Neset,
hugsad ho, at — dit torde ho ikkje koma. Ikkje
utan ho visste at Baard var heime til aa taka
imot henne. Dei gamle der nede var ho rædd;
dei vilde henne vondt, det visste ho; kom ho
dit som Røming, so skikkad dei henne tilbake.
Som ho stansad paa den Tanken, saag ho, at
den store Treloka for Glaset hennar vart fyre-
stengd. Ho skreik av Rædsla, sette aat Døri
og vilde ut; —men Døri var stengd. Daa var
det som ho vilde siga. Innestengd! Ho, som
alle sine Dagar hadde voret fri som Fuglen.
Innestengd og avstengd fraa alt det ho vilde og
hadde Hug til, fangad som ein Tjuv, og det just
no. Ho totte ho vilde kovna og seig ned paa Sto-
len; Hjartat sleit i henne av Uro, ho hadde det so
vondt, som ho skulde vera livande lagd i Kista.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
