Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
7- BONDESTUDENTAR
Straff! Det var som naar dei sette vonde Folk paa
Tukthuse. Aa den Skarven den Adam, som berre for
eit einaste Eple hadde ført all denne Trældomen yvi
oss; og det han, som hadde Hagen full av Eple og
Kirse-bér, som han kunde eta av so mykje han berre vilde!
Men, heldt Læraren fram, maatte ein ikkje segja at
Gud var streng, naar han straffa oss paa denne Maaten?
Var det ikkje stygt av Gud aa leggje so hard ei Tyngsle
paa oss? Daniel visste at ein maatte ikkje segja Gud
gjorde noko som var stygt; han svara hugheilt Nei,
endaa han i Grunnen undrast paa, korleis Læraren
vilde klara dette. Men det viste seg, at Læraren her
som elles visste korleis han skulde klara det. Nei,
sagde Læraren; det var ikkje stygt av Gud. Tvertimot!
For etter Syndefalle trong me um aa arbeide i Slit og
Stræv; elles vilde Syndi faa altfor stor Magt med oss.
Det var eit gamalt Ord som sagde, at Lediggang var
Satans Hovudgjerd; og var ikkje det sant? —Jau. —
Jau; det var sant. Hadde me ikkje denne Trældomen
paa oss, so vilde Djevelen fylle oss so upp med vonde
Tankar og freiste oss so hardt til alt som vondt var, at
det vilde ikkje bli livande for oss paa Jordi. Læraren
fekk sistpaa ut, at endaa Arbeide i Grunnen var ei
Straff, so var det likevel ei Velsigning. Daniel kjende
seg reint litin under all denne Visdomen; det nytta
nok ikkje for Smaafolk aa vilja gjera seg Tankar um
nokon Ting.
Han vart mest rædd seg sjølv, som hadde so lite
Arbeidshug. For daa maatte den Vonde lett kunna
faa han i si Magt. Men fyrr han vardest fekk han
Trøyst mot denne Suti. Det var ikkje berre Arbeide
med Hendane som var Arbeid, sagde Læraren; langt
ifraa. „Kva meiner de um Presten? arbeider ikkje
han?" Daniel svara jau, som han skyna han skulde.
Og Svare var rett. Presten, Futen, Skrivaren,
Amtmannen, dei arbeidde i Røyndi likso mykje som me,
og stundom meir; „og kva trur de er stridast: Hand-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
