Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
24-
BONDESTUDENTAR
slog det heilt upp. Skjelvande krabba Gamlen seg upp
og burt til Vindauga; han slog det att med ein rasande
Smell, som Daniel maatte høyre so sant han var i Huse.
Etter den Dagen gjekk Ole Johannes lengi og berre
mur-tagde. Men for Mari slog han paa, at Daniel visst
ikkje hadde godt av all denne Lærdomen han fekk.
Mari forstod Meiningi og gjekk strakst til Daniel. Ho
bad han hugse paa, kva denne Skulegonga kosta Far
hans. Det var ikkje aa undrast paa um den gamle
Mannen vart eit Grand saar paa det; Pengane skulde
han ut med; og saag han so, at han fekk lite Takk
au —. Aa, desse Pengane, rengde Daniel. Var det
elles noko Pengar aa røde um enno? Las ikkje
Kapellanen fritt kanskje? Han brydde seg nok ikkje so
mykje um Pengane, han. Til dette svara Mari, at ein
kunde daa vel ikkje for Skam Skuld lata Kapellanen
stræve for reint inkjevetta. Ein laut alltid sende han
ein Kjøtfjording eller ein Smørambar so daa og daa;
og so laut ein ofre lite raust paa dei store Høgtidine;
paa same Maaten var det med Klokkaren; so naar alt
vart ihoplagt, og dertil det Daniel sjølv maatte hava,
so vart det Pengar av likevel. Ole Johannes hadde
so-menn i det siste Aare laant ikkje so lite. Daniel
kjende seg som djupt nede i ei Myr. Berre
Mat-rekningar og Mat-Tankar; Smaaskap, Armodsdom heilt
igjenom. Han gjekk ut. Han maatte hava Luft. Kor
skulde ein gjera av seg.
Men sidan torde han ikkje anna enn vera snild Gut.
Han lempa seg etter Husens Skikk og gjekk Far sin
under Augo so fint han kunde. Ole Johannes
smaa-mylte med seg. Det hev du godt av, Far min! tenkte
han; det er ikkje verdt du vert Storkar for snart! Men
Daniel lika ille paa Leiken. Han vart mest hatig paa
denne aandlause Moldtrælen til Bonde som ikkje kunde
forstaa det Slag av det som var høgt og stort og ædelt
paa Jordi; og alt i eitt gjekk han og sulla paa
Bjørnsons klassiske Lengtingsvers i „Arne":
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
