Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
39- BONDESTUDENTAR
Lande. Dei var uppvaksne under meir „patriarkalske
Forhold", hadde lært aa lyde og vyrde sine Overmennar;
hadde ikkje noko av denne/ro/ts urbana, denne Storsnuten,
som gjorde Bygutane so ertesame aa hava med aa gjera.
Audmjuke var dei og lydige, lette i Taumen som
Skulegutar burde vera.
Men Daniel visste no at Kapellanen hadde havt Rett,
daa han tala um Latinskulen. Her var „aandlaust",
og det til Gagns. Han vart stundom so leid av seg,
at han drøymde um aa røme. Fara til Amerika, eller til
Sjøs. Det som dreiv han til aa lesa var mang ein Gong
berre Tanken paa Bygdeslarve, og so Tanken paa Inga.
Ein Gong um Maanaden kom Ole Johannes til Byen
med Matvarar til Son sin; stundom var Mari au med.
„Eg kann ikkje forstaa kva du vil til Byen etter,"
sagde Ole Johannes; men Mari maatte inn og sjaa um
„Daniel, Stakkar"; det var ikkje Raad for det. Daniel
var glad naar dei kom; men dei var fælt bondsklege.
Naar han fylgde deim i Byen, so vilde han helst ikkje
raake Kammeratar. Elles var det ikkje fritt anna han
kom seg, han Far. Ny Bykjerre hadde han raadt seg
til som ikkje var stygg; og det som meir var: han kom
strjukande til Byen i kvit Halskrage og Klædestrøye.
Men ho Mor var den same som ho hadde vori. Ho
var vel for gamal til aa lære ny Skikk no. Ja ho lika
ikkje at Ole Johannes fjelga seg upp heller. Ein Gong
dei var i Byen, sette ho seg til aa syte og jamre for
Daniel reint av Naudi um, kor rart Ole Johannes tok
seg upp i seinare Tid. Han vilde liksom vera noko
meir enn fyrr no, daa han hadde ein Son i Byen paa
Latinskulen. Ikkje hadde han den Arbeidshugen heller
som fyrr, men gjekk mykje og strauk ned paa Nese
eller uti Bygdi og gjorde seg gode Dagar. Heime vilde
han og liva godt, kaupte heim fint Brød og Kaffi, og
løyste Blad som han sat og las i heile halve Yktine.
Brennevin hadde han og i Huse no. — Brennevin?
— Ja; um det kom eit Menneskje! Det skulde vera
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
