Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
BONDESTUDENTAR
65
Lias skreiv ein Hende Gong og fortalde, at alt stod
godt til, og at han mest ikkje kunde klara seg. Ingin
skreiv um det einaste Daniel brydde seg um: Inga.
Daniel sende tvo Gongir Brev til Judit og freista aa
faa henne til aa fortelja fraa Klokkargarden; men den
Døla forstod ikkje Meiningi.
Pengar fekk han berre so vidt han kunde slite seg
igjenom. Stundom naadde ikkje Sendingane ihop; daa
hende det at han laut laane. Men det var ikkje
faar-legt; han visste han kunde betala. Og han vart alltid
berga. Greidast var Austlendingane aa beda um slikt;
Vestlendingane var meir vare av seg. —
— Ein Dag kom Jens Rud til han med ei kjærleg
Helsing fraa Kapellan Hirsch. Daniel raudna.
„Kjenner De Kapellan Hirsch?" spurde han. „Ja; han er
gift med Syster mi," svara Jens. „Aa; so?" — Men
Daniel kjende seg styrkt av denne Helsingi; og han lova
seg sjølv, at han ikkje skulde gløyme sin gamle Lærar.
Vaaren var seinare her enn heime. Det tok til aa
letne alt i Marts, med varm Sol og høg Himil; men
so kom April med Vinter; og naar den slutta, og det
rett tok til aa verme i Bakkane, so kom Mai med ein
kald Nordanvind som aldri tok Ende. Jau, paa Resten
rann Juni upp, — Juni med si kvite Sol og sin tette
Ylrøyk burt-yvi Fjorden og dei fagre Aasane. Og
Sumaren sprang ut paa ei Natt.
Men daa vart det for varmt att. I Byen var det
som i ein Bakaromn; ein kunde knapt nok ande.
Daa Daniel hadde lengta seg leid etter Frimaanaden,
— so kom Frimaanaden med. Daa var dei som blaasne
burt, alle dei underlege Fuglane paa Heltbergs Fabrik;
og Daniel gjorde seg ikkje drjug, han heller. Ein
forunderleg Ting skulde det bli aa koma heim
Kristi-aniamann. —
— Inga Holm var bleikare no, og meir vaksi, men
ikkje mindre søt. Dette Drag av mild Lengt, denne
Daam av blid Drøyming, laag yvi henne enno som eit
5 — Garborg. I.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
