Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
68-
BONDESTUDENTAR
Bare Bondegut; men gode Evner, siger Rektor. Ingen
Manerer, som De ser; men det kommer sig nok!" —
Daniel sveita. Og det vart ikkje betre, daa ein av
Gjestom, som vilde vera „behagelig", gav seg til aa
rose Grosseraren for denne hans gode Gjerning, og
formana Daniel til aa vera takksam mot so „goddædig"
ein Mann. Daniel misste heile sin Mathug. Resten
av Middagen sat han og prikka i Maten og høyrde
med halve Øyro paa, at ein Prest og ein Skrivar dømde
Live av jaabæk og jamra um, kor magert det var for
Embættsmennane.
So snart dei var komne fraa Borde vilde Daniel røme
Men det fekk han ikkje. Han skulde „versgo ha Kaffi".
Dessutan, lagde Grosseraren til, hadde han godt av aa
vera med i fint Selskap, so han kunde lære Folkeskikk.
Daniel laut „vera med"; Grosserar Helle hadde Bruk
for Protegéen sin. Han vart utspurd um baade eitt og
hitt; og daa dei kom inn paa Politiken, sagde den
same „behagelige" Gjesten, Herr Pastor Ring, at han
vilde vone Daniel ikkje var Jaabækianar. Daniel „hadde
ikkje tenkt noko vidare yvi Politiken," og det sagde
Pastor Ring var rett; Grosseraren meinte au at
Ungdomen burde halde seg ifraa slikt. „Men Jaabækianar
vert han no ikkje," lagde Grosseraren til med ein
Smil. „So mykje Tiltru hev eg til Guten!" —
Hjaa Finsen var det paa ein annan Maate; Finsen
brydde seg ikkje um Politik. Men so vilde han vita
um Daniel hadde funni Frelsaren; det var ikkje greidt
det heller aa vride seg ifraa. Sistpaa fekk han ei lang
Fyriteljing um aa søkje Skaparen i sin Ungdom. Og
so kom Finsen med sitt: um Daniel ikkje kunde vilja
tenkje paa Missjonen. „Ikke saa aa forstaa, kjære Ven,
at jæ vil lægge naaget Præss paa dej," sagde Herr
Finsen; men . . . han vilde kunna hjelpe Daniel med
so mykje større Glede, um Vaarherre bøygde hans
Hug til Missjonsarbeide. Skulde det ikkje vera herlegt
og stort aa faa vera med aa byggje Kristi Kyrkje i Sulu-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
