Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
150-
BONDESTUDENTAR
av Likferdslin og Gravmold; kraup ihop i Sengi og
freista aa beda; og so tenkte han paa det Live han
hadde ført. Han saag alle sine vonde, sjølvvise
Tankar dukke upp for Minne som stygge Dyr; Kaffikjellaren
med all den Ølrangelen og Banningi og all den
Villskapen viste seg for han som ei Forhall til Helvite;
Draumane um „Studenterlive" skjemdest han yvi; alt
det han hadde gjort og tenkt vart Synd og Skam og
ynkeleg Daarskap. Skulde han døy no, so døydde han
den ævelege Dauden; han saag det so vel. Dirrande
av Fæle treiv han Tak i Sengestokken og bad, bad
med spreidde, forskræmde Tankar, at han maatte faa
liva; liva, so han kunde umvende seg. Og so kom
Feberen att med sitt Tøv og sine uklaare Synir.
Slik laag han i fleire Dagar og ørska, rædd, naar
han vakte, forpint, naar han drøymde; Madam
Henriksen, som vart mjuk av aa sjaa paa denne Armingen,
stelte for han det vesle ho kunde og skræmde Live av
han med sitt Doktarsnakk, men trøysta han, daa ho
forstod at han var rædd.
So vakna han ein Fyrimiddag og var lettare. Hovude
var veikt og ørt, men verkte ikkje so vondt; Styngen
i Sida kjende han berre naar han drog Anden djupt;
Feberbranden i Blode hadde slokna. Og Madam
Henriksen var snild som ei Mor; stelte Drikke og Mat til
han og berre bad han segja ifraa, var det noko han
vilde hava. Men inn gjenom Vindauga laag ein
tindrande Solstraale.
Daa totte Guten at alt vart godt og ljost, og at eit
nytt Liv vakna i han. Han tenkte paa Dauden men
utan Fæle; han tenkte paa Vaarherre, men som paa
ein Far. Hugmjuk og veik laag han der og kvilte; og
kjærlege Tankar strøymde inn paa han. Han hadde
vandra gjenom Daudedalen og kjempa i Bøn um Liv
og Sjæl; men no hadde han vunni; no var han frelst.
Med barnleg Tillit vende han seg til Vaarherre. Han
visste at Faderen i Himilen vilde hjelpe han no. Hans
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
