Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
228
BONDESTUDENTAR
blaanande Samanheng; det var den største Tanken han
hadde havt. Og no tenkte han sjølvstendigt. —
— Ein Dag etter Nyaar kom Jens Rud og baud
Daniel Arbeid. Hærland hadde vorti sjuk og maatte
faa ein i Staden sin ei Tid; 14 Dagar eller so; ein
fekk vone at det ikkje vart lenger. Daniel vilde og
vone det. Han tok imot Tilbode med ein Takk som
ikkje var svært varm.
Og Arbeide gjekk som han tok det til. Gutane var
vrange og leide og Skulearbeide aandlaust; Timane
vilde aldri taka Ende; han kunde stelle seg so eller
so. Karl Magnus, som var Lærar ved same Skulen,
var ’n stundom til Hjelp; men kvar Dag, naar han trøytt
rusla heim fraa Skulen, svor han med seg sjølv paa,
at no vilde han skrive til Hanna Stensrud. —
Han laut halde ut paa Skulen ein heil Maanad. Og
so snart han var fri og hadde fengi Løni, so kom
Rekningane. Rekningar i Rad og i Flokk, og Kammeratar
han hadde laant av, og Peder Monsen og Bent Bu
som vilde laane . . .
Daa Daniel paa ei Vis hadde klara alt dette ifraa
seg, kom Postguten med eit Brev. Daniel reiv det upp
i uvisse Vonir —: det var fraa Jens i Larsebakken.
Denne hadde spurt, at Herr Braut no skulde ha fengi
ein god Skulepost; Bakke vilde daa ynskje Herr Braut
til Lykke med denne. Elles vilde han segja at han
hadde havt ymse Pengetap i seinare Tid . . . vilde vera
svært takksam . . . berre eit lite Avdrag kvar Maanad
. . . „Moldtræl!" murra Daniel og slengde Brevet
— Det gjekk ikkje for seg, dette her. Han saag,
at han ikkje klara seg. Han kom snart so djupt i
Gjeld, at han fekk gaa og træle i alle sine Livedagar
berre med aa betala. Skulde det bli Løni for alt hans
lange Stræv, at han skulde liva si Tid som ein ufri Mann,
aldri bli Sjølveigar, alltid slite for andre? Kannhende
naadde han ikkje so langt som til Embættseksamen
dessmeir . . .
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
