Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
234
BONDESTUDENTAR
„Idear", som aldri i Verdi kunde skaffe sine Folk anna
enn slitne Frakkar og brotne Vonir. Men dei
Skraal-halsane som gjekk og forførde Ungdomen, og reiv ned
paa alt, og ikkje var fornøgdé med nokon Ting, dei
kjende han at han var harm paa. Kva var det dei
vilde for noko? Var ikkje Samfunde so godt steilt som
ein kunde vente?
Han rette seg upp og saag seg ikring. Hm; der
var dei att, desse Snobbane, desse Sviskeprinsane,
som gjekk og glodde paa Folk og flirde . . . Pokkeren
maatte vita kva dei hadde aa flire av. Med ein Gong
gjekk det som ein Styng gjenom han: der kom ei som
var so lik Inga Holm. Aa Gud, Inga Holm. At han
ikkje hadde skrivi til henne fyrst. Han forstod det ikkje.
Ho som var so ung og so søt; ho som hadde vori
Draumen i hans Ungdom, Draumen, Huldri . . . Nei;
han maatte ikkje tenkje paa slikt. Han hadde ikkje
Løyve til det. Men han vilde kaupe Asbjørnsens
Huldre-Eventyr . . .
— So mange fagre Møyar. Süme unge og spede
som sprettande Blom, andre rike og fulle som Svanur
. . . Men no hadde han Pengar; no vilde han liva eit
Par glade Studenteraar; — Vaarherre tilgav nok det;
og andre turvte ikkje vita um det. Hanna, ho var vaksi
og klok; ho vilde ikkje krevja meir av han enn
rime-legt; han skulde skrive til henne so ofte han kunde; ho
fekk vera glad ho vart gift. Han skulde nok koma til
aa halde av henne. Den som berre var yvi det fyrste
Møte . . .
Det var ein underleg Ting aa vera trulova. Han
var liksom ein annan Mann no. Det var dei som hadde
Krav paa han, som aatte han . . . Men no kunde han
au skrive heim og fortelja, at han var forlova med ei
Frøken, ei rik, fin Frøken; det vilde vera noko aa faa
vita for dei Bøndane der heime, og for Jens i
Larse-bakken, og Grosserar Helle . . . Han saag upp og lo.
Eit Stykke ned i Gata kom det tvo Karar gangande;
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
