Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
406
MANNFOLK 406
fekk henne uppi, sleit henne tilrettes; daa reiste ho
seg halvt; vilde ikkje vera med; „der kann komme
noen!" Han aat Døri; læste; kom att: „du maa vera
snild!" „Ja men nu vét Dere, at Dere maa være
forsigti!" —
— Han sat ved Borde ei Stund etter, bøygd i
Aks-line; tagde som Muren. Ho tok paa seg Kaape og
Hatt; stelte paa Kjolen; vreid upp Laasen med stilt
Tak og luska ut. Han saag etter henne med Uhugnad.
Der var Skam yvi henne. Skam. Ho saag skamfull
ut attantil . . .
Han grein til seg sjølv; „sjofel Fyr". Aatte han
ikkje Grand av Ære i Live. Han drakk 01; fyrst eit
Glas, so eit til; han kjende ei Skam som kunde eta
han upp. Endaa eit Glas drakk han. Det samla seg
til Graat i Bringa hans. No kunde han aldri meir sjaa
Dagmar.
Nettupp no, nettupp som han gjekk og tenkte paa
henne, skulde han gjera slikt! Han var den verste
Slusk paa Jordi. Aldri hadde nokon skjemt seg so ut.
Det var Synd utan Make. Ei Synd som der ikkje var
Naade for; ei Synd utan Orsaking. Dersom han hadde
eit Menneskje som kunde skjelle han ut; æreskjelle
han; det vilde lette, lette . . . Georg Jonathan? Ja;
dit vilde han. Tilstaa alt. Fortelja alt, fortelja kva
han var for ein Fyr; faa Georg til aa sparke seg utfor
Troppine. Han tok paa seg og gjekk; kannhende vilde
Georg forstaa han. —
— Ute snødde det so smaatt; laus vaat Snø i store
Fillur, som gleid stilt ned gjenom ei myrk Luft. Han
drog seg seint gjenom Karl Johan, tyngd av Tankar,
grublande. Lufti var frisk og god; det var som ho
reinska. Han møtte eit Kvinfolk som stana halvt og
saag paa han; nei Gudskelov; so nedpaakomin var han
ikkje. Det kunde vera ille nok som det var.
Georg var flutt til Hægdehougsvegen. Daa Laurits
gjekk upp gjenom Slottsparken, tok han til aa kjenne
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
