Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
svara Presten skjelvmælt; «men no hev han skift um.
Kjenner du honom? veit du kven han er?» —
Ragna tagde; Mor hennar tok henne i Handi og drog
henne sorgmildt inn til seg. Ho skalv. «Arme tryllte
Barn,» sukka Presten; «eg er rædd du lyt vita alt. Tak
det ikkje for tungt... eg ser til mi store Sorg, at din
Hug ikkje er so fri her som han burde vera... men her
er ikkje Raad; for Hauk er —» Presten kviskra, liksom
fælin for aa nemne Orde: «Fritenkjar!» — —
Ragna kvakk; stirde storøygd og rædd paa Får sin;
seig so ihop som under ei svær Tyngsle. Mori heldt
henne tett inn til seg og gret heite Taarir nedyvi hennar
rike, brune Haar.
XL
Ragna tok det svært tungt. Ho hadde just fengi
Kvild i den Tanken at Hauk likevel elska henne; og so
skulde dette koma, som var det verste av alt. Aa vera
Fritenkjar, det var, etter alt som ho hadde høyrt og
lært, det same som aa ha selt seg til den Vonde. Det
var aa vera raadlaust fortapt. Ofte naar ho sov drøymde
ho, at han sat og spéla Kort med Djevelen, som flirde
fælt og stal av Hauks Kort, so denne alltid maatte
tapa; og stundom totte ho han dansa stygge Dansar
med Trollkjeringane paa Bloksberg og drakk Dus med
Mefistofeles av logande Staup. Ho kunde vakne upp or
Svevnen med høge Skrik og vera so rædd, at ho laag
og skalv. Og um Dagen gjekk ho nedtyngd av Sorg og
saare Tankar so ho stundom var mest som burte.
Ein Dag tok ho Mod til seg og spurde Hans, um det
var sant at Hauk var Fritenkjar. «Dessverre, det er
visst altfor sant,» sagde Hans; «i alle Fall bør korkje
du eller eg hava meir med den Mannen aa gjera.»
43
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
