Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
gjekk av han so braadt og so tydeleg, at ein kunde sjaa
det med Augo.
«Hva’ æ’ dæ?» sagde Johanne arg. For ho visste
kva det var. Ho gjekk sjølv og tenkte paa det same.
«Mor,» sagde Hans.
«Ja hva’ hu?» spurde Johanne surt.
«Hu sa’ vi skulde... komma hjem, naar atte vi
fik no’.»
«Din Tosk! trur du ikke jæ husker dæ, kanskje.»
Dei tagna. Dei saag kvar til sin Kant. So sette
Hansemann i aa graate. «Jæ vil ha Midda’ jæ!» sutra
han.
Det vilde Johannemor au, meir enn gjerne; altfor
gjerne. Ho gav seg so smaatt i Gang att; jæ kann jo
skylde paa Hansemann, tenkte ho.
Dei gjekk og dei gjekk. Men det var som dei ikkje
fekk Føtane fram; og so bles det so hardt so...
Um ei Stund stana Johannemor. «D’ær naa itte greit
aa vera sjuk, veit du,» sa ho.
Hans grét ikkje lenger; han berre snykta so smaatt.
Og han saag ynkeleg ut i sitt magre Andlit.
«Dersom vi gjikk hjem ...» heldt Johanne fram.
Hans stod og gnika seg i Augo og tagde.
«... saa kunde vi naa kjøpe hjem mæ oss ei Kake,
aa saa litt Pølse, Fleskepølse...»
Hans saag upp.
«Aa ei halv Flaske 01...»
Hans saag rimeleg ut.
«Aa saa kansi en Dram tel ’a Mor; du veit hu sa
dæ’ atte hvis hu hadde en halv Pæl, saa blei hu fresk
igjen, sa ’a.»
Hans bøygde sitt sorgtyngde Hovud og tenkte. Mor
vart alltid so fjaag naar ho fekk Brennevin; og so kunde
ein sleppe aa gaa med Lira i Ettermiddag.
236
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
