Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Hamar i Hellom. Norske utsyn - Heimferd
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Sjå skuggearmar tøygde seg so langt på bleike
bredom,
og gullangrøn stod bjørki og skolv i solfallsvinden
som svala meg og helsa meg frå stølar høgt til fjells.
Sjå Lendhø-i glødde i snø, der soli gladde, —
og småe, kvite skogstjernur fekk so fin ei tindring,
og strålegrønt vart graset paa kvar ein flekk eg for. —
Då såg eg røyken krulla seg til vérs frå pipa 4eime,
og so til sist i kveldglansen steig eg inn på tunet —
og fegen, lett og glad kom ”eg heim att åt ’n mor.
Og laurdagskvelden var det, og blankt på peisen
brann det,
og sid-målug der sat ho Karine-Anne,
og song um gamle Låvgrisen, stor og stygg og lang.
«Nei & du bygding, du att med? De va’ så ty le"
sjå de’ —
ja velkomen att, nå dal» sa gamle kjerringskova, —
det var som heile bygdi tok guten sin i fang.
101
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
